<![CDATA[FizyoPlatforum - Sporcu Sağlığı Rehabilitasyonu]]>

<![CDATA[FizyoPlatforum - Sporcu Sağlığı Rehabilitasyonu]]> https://www.fizyoplatforum.com/ Wed, 13 May 2026 12:41:16 +0000 MyBB <![CDATA[AŞİL TENDİNOPATİSİNDE FİZYOTERAPİ VE REHABİLİTASYON]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-asil-tendinopatisinde-fizyoterapi-ve-rehabilitasyon.html Sat, 29 Oct 2022 12:02:48 +0000 Fzt.Özgür]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-asil-tendinopatisinde-fizyoterapi-ve-rehabilitasyon.html AŞİL TENDİNOPATİSİNDE FİZYOTERAPİ VE REHABİLİTASYON

Vücuttaki en büyük tendon olan aşil tendonu, Gastrocnemius ve soleus kaslarının ortak tendonudur ve kalkaneusun en arka yüzüne yapışır. Aşil tendonunun kalkaneusa yapışması ayak bileği ekseninden uzaktır ve plantar fleksiyon için büyük bir moment kolu sağlar (Norkin ve Levangie, 1983) .

Aşil tendonu, başladığı yerde geniş ve düzdür ve insersiyonda yayılmadan önce distale doğru daha dar ve yuvarlak hale gelir .Aşil tendonu inerken, tendon lifleri lateral olarak 90 dereceye kadar döner, bu da dorsal liflerin anterolateral olarak döndüğü ve ventral liflerin posteromedial olarak döndüğü anlamına gelir (Józsa ve Kannus, 1997).

Klinik olarak, Aşil tendonlarını proksimalde - kas-tendinöz bileşke, tendonun orta kısmında - ve distalde - osteotendinöz bileşke arasında ayrım yapmak da önemlidir. Proksimal kısımda tendon ve kas dokusu kombinasyonları vardır, orta kısımda sadece gerçek tendon dokusu vardır ve distalde kalkaneusa insersiyonda tendon dokusundan fibrokartilaj ve son olarak lameller kemiğe ardışık bir değişiklik vardır (Józsa ve Kannus, 1997, O'Brien, 1997).

Tendonun yapısın bakacak olursak ,Aşil tendonu çoğunlukla tip I kollajenden oluşur.Bu kollajen, tendona yüksek yüklere dayanacak güç sağlar, ancak yaralanmış tendonda sağlıklı tendonlara kıyasla daha yüksek bir tip III kollajen yüzdesi bulunmuştur (Leadbetter, 1992, O'Brien, 1997, Maffulli ve diğerleri, 2000).

Aşil tendonu kan kaynağını üç bölgeden alır; enmiyotendinöz kavşaklar, osteotendinöz kavşaklar ve paratenon (Schatzker ve Brånemark, 1969, Carr ve Norris, 1989, O'Brien, 1997).

Aşil tendonunun orta bölümünün, tendonun geri kalanına kıyasla daha düşük bir damar beslemesine sahip olduğu bildirilmiştir (Lagergren ve Lindholm, 1959; Carr ve Norris, 1989). Daha yeni çalışmalar çelişkili sonuçlar bildirmiştir. Åström ve Westlin (1994b), Aşil tendonunda, insersiyonda görülen bir azalma ile eşit kan dağılımı buldular. Ayrıca yaralanmış Aşil tendonlarının, kontrollere kıyasla semptomatik bölgede kan akışının arttığı gösterilmiştir (Åström ve Westlin, 1994a, Öhberg ve diğerleri, 2001, Knobloch ve diğerleri, 2006).

Aşil tendonuna kan akışına ilişkin bulgulardaki farklılıklara rağmen, artan yaşla birlikte kan akışında azalmalar olduğu konusunda bir fikir birliği var gibi görünmektedir (Tuite ve ark. 1997, Langberg ve ark. 2001a). Önemli bir klinik bulgu, hem izometrik hem de dinamik egzersizin, Aşil tendonunun peritendinöz bölgesinde dolaşımın artmasına neden olduğunu bildirmiştir ve, egzersizin yaştan bağımsız olarak deneklerde tendondaki dolaşımı dinlenme oranlarına göre 2,5-3,5 kat artırdığını göstermiştir. Kan akışı üzerine yapılan araştırmalar, tendon dokusunun, kas aktivitesine yanıt veren dinamik bir doku olduğunu göstermektedir (Kjaer ve ark., 2000).

AŞİL TENDON YARALANMASININ SINIFLANDIRILMASI

Aşil tendonu problemlerinin ortaya çıkmasının iki nedeni vardır. Biri tendonun aşırı yüklenmesinden, diğeri ise romatoid artrit gibi sistemik hastalıklardan kaynaklanır. Aşil tendonu problemlerinin sadece %2'si sistemik hastalıklarla ilgilidir ve aşırı yüklenme yaralanmalarının çoğu egzersiz ve sporla ilgilidir (Järvinen ve ark., 2001).

Akut yaralanma türü, akut tam yırtılma veya kısmi yırtılmadır. Bu hastalarda normalde yaralanmadan önce herhangi bir semptom görülmemektedir. (Kannus & Josza (1991))

Aşil tendonunun overuse tipi, semptomlarda ilerleyici artışa ve ayrıca fiziksel aktivitede zorluğa neden olan tekrarlayan mikrotravma ile ilişkili ağrılı yaralanma türüdür. Bu tip yaralanma, vücudun onarıcı kapasitesi tekrarlayan mikrotravma ile aşıldığında meydana gelebilir (Leadbetter, 1992). Yaralanma akut veya kronik bir fazda olabilir.

Literatürde yaralanmanın 4 hafta ile 3 ay arasında kronik olmasıyla veya ağrının 6 aydan uzun süre devam edip etmediğiyle tanımlanır.(el Hawary ve ark. 1997, Angermann ve Hovgaard 1999, Mafi ve ark. 2001) , Roos ve diğerleri, 2004).

Akut faz yaralanması, kısmi yırtılmalar, bursit veya paratendonitten oluşur. Kronik faz yaralanması, yaralanmanın yerine bağlı olarak distal Aşil tendinopatisi ve Midportion Aşil tendinopatisine ayrılabilir.

EPİDEMİYOLOJİ

Aşil tendinopatisi, fiziksel olarak aktif olmayan kişilerde de ortaya çıksa da, koşma ve zıplamayı içeren aktivitelerle ilişkilendirilebinir. Çeşitli araştırmalar, koşucularda Aşil tendinopatisi insidansının tüm yaralanmaların %6-18'inden sorumlu olduğunu bildirmektedir. (James ve diğerleri, 1978, Clement ve diğerleri, 1984, Lysholm ve Wiklander, 1987, Soma ve Mandelbaum, 1994; Józsa ve Kannus , 1997)

En yüksek insidansın genellikle orta yaşlı bireylerde meydana geldiği bildirilmektedir, ancak bunun hangi yaşı ifade ettiği genellikle belgelenmemiştir (Kvist, 1994, Paavola ve diğerleri, 2000a, Silbernagel ve diğerleri, 2001, Paavola ve diğerleri, 2002a , Alfredson, 2003c). Kvist (1991), sporcularda Aşil tendonu yaralanmalarını incelerken, Aşil tendonu bozukluğu olan deneklerin yaş ortalamasının 28±9 yıl, bu bozukluğu olmayanlarda ise 20±8 yıl olduğunu bulmuştur. Sadece sporcuları kapsamayan (hem cerrahi hem de cerrahi olmayan) tedavi çalışmaları, Aşil tendinopatili hastaların ortalama yaşının 30 ile 55 arasında olduğunu bildirmektedir.

Aşil tendinopatisinin de öncelikle erkeklerde meydana geldiği bildirilmektedir. Bir çalışma, Aşil tendinopatili koşucuların %89'unun erkek olduğunu bildirmektedir. Birkaç tedavi çalışmasının gözden geçirilmesinde, erkeklerin yüzdesi %45-86 arasındaydı ve daha yeni çalışmalarda daha düşük yüzdeler görülmüştür. (Nelen et al., 1989, Schepsis et al., 1994, Alfredson et al., 1998b, Alfredson et al., 1998c, Angermann and Hovgaard, 1999, Paavola et al., 2000a, Paavola et al., 2000b, Mafi et al., 2001, Öhberg and Alfredson, 2002, Paavola et al., 2002b, Alfredson and Öhberg, 2005d). Bilateral yaralanma da yaygın görünmektedir ve birçok çalışma da bilateral semptomları olan hastaları içerir, bilateral yaralanma oluşumu ise yaklaşık %30'dur (Nelen ve diğerleri, 1989, Kvist, 1991, Paavola ve diğerleri, 2002b, Öhberg ve Alfredson, 2004a).

ÖZETLEMEK GEREKİRSE ; Aşil tendonunun aşırı kullanım yaralanması her yaşta görülmekte ancak daha sık olarak orta yaşlı (30-55 yaş) kişilerde görülür ve yüksek çift taraflı yaralanma riski koşma ve atlama ile ilgilidir.

ETİYOLOJİ

Aşil tendinopatisinin etiyolojisi, iç (hastaya ilişkin) ve dış risk faktörlerinin bir kombinasyonu iolarak çok faktörlü olarak kabul edilir. Literatürde önemli olduğu öne sürülen Aşil tendinopatisi ile ilgili çeşitli predispozan risk faktörleri aşağıdaki tablo listelenmiştir ;

AYIRICI TANI

• Tendon rüptürü
• Tendon yırtılması
• Retrokalkaneal bursit
• Arka ayak bileği sıkışması
• Tendon sinoviti
[Resim: afbkok1.PNG]

SPESİFİK MUAYENE (KANITA DAYALI)

• Ottawa Ayak Bileği Kuralları – bu kuralların ayak bileği veya ayak kırığını ekarte etmek için bir radyografinin gerekli olup olmadığını belirlemede kullanılması önerilir. (Seviye I kanıtlardan A Derecesi öneridir. (Martin ve diğerleri 2013; Cook ve Hegedus 2008))

• Syndesmotic sprainler:
o Fibular Translation test (Moderate utility; QUADAS 8)
o External Rotation Test (Moderate utility; QUADAS 8)
o Talus Anterior yerdeğişitrmesi için; Anterior Drawer Test (Moderate utility;QUADAS 8) ATF ligamanındaki hasarı ölçmek için tasarlanmıştır.
o Subtalar eklem stabilitesi; Medial Subtalar Glide Test (Moderate utility;QUADAS 8)
o Lateral bütünlük; Medial Talar Tilt Test (Minimal utility; QUADAS 8)
o Aşil bütünlüğü; Thompson test (Minimal utility; QUADAS 7). (Düşük duyarlılık)
o Tarsal tunnel syndrome – Tinel’s Sign at tarsal tunnel (Minimal utility; QUADAS 5). (Düşük duyarlılık)

• Ön ayak bileği sıkışması
o Zorlanmış Dorsifleksiyon Testi (Orta fayda; QUADAS 8) (Güvenilirliği zayıf olabilir).
o İmpingement Klinik Tahmini (Clinical prediction rule of impingement *) (Orta fayda; QUADAS 8). 6 semptomdan 5'i pozitif olarak kabul edilir. (Çalışma kalitesi şüphelidir)

• Derin ven trombozu (DVT)
o Baldır şişme ölçümü (Orta fayda; QUADAS 7)
o Homan İşareti (Minimal fayda; QUADAS 7,4) birkaç koşul yanlış pozitiflere neden olabilir.

KLİNİK DEĞERLENDİRME

Aşil tendinopatisi, Aşil tendonunun ağrı, şişme (yaygın veya lokalize) ve bozulmuş performansın bir kombinasyonu ile karakterizedir.
Klinik olarak orta kısım (2-6 cm proksimal tendon insersiyonu) ve distal (kalkaneusa insersiyon) Aşil tendinopatisi arasında ağrının konumuna göre bir ayrım yapılabilir.
Aşil tendinopatisinin semptomları fiziksel aktivite sırasında ve sonrasında ağrı, palpasyonda hassasiyet ve sabah tutukluğudur (Kader ve diğerleri, 2002, Paavola ve diğerleri, 2002a, Alfredson, 2003c).
Artan şiddet ile hastalar günlük fonksiyonel aktiviteler sırasında da ağrı çekebilir .Bu hastalar genellikle uzun yıllar boyunca ağrılar yaşarlar. Aktivitelerini bırakırlarsa semptomlar azalır, ancak fiziksel aktivitelerine devam ettikleri anda semptomlar tekrar ortaya çıkmaktadır (Kvist, 1994).
Hastalarda ayrıca palpasyonda ağrı ve bazen tendonda lokal şişlik olur. Aşil tendonu yaralanmalarının %2'sinin romatoid artrit veya diğer inflamatuar eklem hastalıkları gibi sistemik hastalıklara bağlı olabileceğini hatırlamak da önemlidir (Järvinen ve ark., 2001)

ORTA KISIM AŞİL TENDİNOPATİSİ

Midportion Aşil tendinopatisinin tüm Aşil tendon yaralanmalarının %55-65'inden sorumlu olduğu bildirilmektedir (Kvist, 1991, Järvinen, 1992, Kvist, 1994, Järvinen ve ark., 2005).

Semptomların başlangıcı, yaralanma mekanizması, olası önceki Aşil tendonu yaralanması ve semptomları neyin daha iyi veya daha kötü hale getirdiği araştırılmalıdır.

Hastalarda ana şikayet ağrıdır ve genellikle kademeli bir ağrı başlangıcı tanımlanır . Bazen de semptomları başlatan tek bir olayı bildirirler. Başlangıçta semptomlar ağır fiziksel aktiviteden sonra ortaya çıkar, ancak yaralanma ilerledikçe bazı hastalarda fiziksel aktivite sırasında da ağrı gelişir. Bazen hastalar yürüyüş gibi günlük aktivitelerde de ağrı hissederler. Hatta bazı şiddetli vakalar geceleride ağrı bildirmiştir.

Hastalar, sabahları ve/veya uzun süre oturduktan sonra tendon sertliğini tarif etmektedir. Hastaların - fiziksel aktivitesi uzun süre bozulmuşsa -bazıları baldır kasında kas-kramp ağrısı olduğunu bildirir.

Literatürde ağrı düzeyi, sabah tutukluğu ve hastalığın şiddeti arasında bir ilişki olduğuna dair raporlar vardır (Sandmeier ve Renström, 1997, Kader ve diğerleri, 2002, Paavola ve diğerleri, 2002a, Vora ve diğerleri, 2005).

Klinik olarak hastalar, tendonun orta kısmında (tendon giriş yerinin 2-6 cm proksimalinde) palpasyonda ağrı bildirirler. Bazen, genellikle daha kronik aşamalarda, elle hissedilen bir kalınlaşma vardır. Göze çarpan krepitasyon, daha akut evrelerde paratenon ve paratendinopatinin yapışıklıklarının göstergesi olabilir. Ağrının diğer nedenlerini dışlamak için kapsamlı bir fizik muayene önemlidir.

DİSTAL AŞİL TENDİNOPATİSİ

Tüm Aşil tendon yaralanmalarının yaklaşık %20-25'inin distal olduğu bildirilmektedir ve ayrıca insersiyonel Aşil tendinopatisi olarak da adlandırılmaktadır (Kvist, 1991, Järvinen, 1992, Kvist, 1994, Järvinen ve diğerleri, 2005)

Bu hastalar, ayakkabının giyiminin bağlı orta kısım yaralanması ve/veya ağrı ile aynı şikayetleri bildirmektedir.

Bu durumda, tendon insersiosuna external bası nedeniyle ağrı oluşabilir. Aşil tendonunun kalkaneus insersiosunun çevresinde kızarıklık ve sıcaklıkla birlikte şişlik de mevcut olabilir ve aktif bursit ile ilişkili olabilir.

Hastalar bazen yokuş yukarı koştuktan, merdiven üzerinde durduktan veya kumda çıplak ayakla yürüdükten sonra ağrı bildirirler. Klinik olarak, tendon insersiyosu palpe edildiğinde ağrı vardır ve sıklıkla da bursite bağlı olarak biraz daha medialde ağrı vardır.

Bu tip yaralanma, tendon ve bursanın kalkaneusa kompresyon yaralanmasından da kaynaklanabilir, buna posterior impingement adı verilir. Kalkaneusun belirgin bir soperior çıkıntısı, yani Haglund deformitesi, posterior impingement nedeni olabilir.

TEŞHİS

Aşil tendinopatisi’nin başarılı yönetimi için kilit faktörlerden biri, durumun erken tanımlanmasıdır, bu nedenle tanısının doğru ve zamanında olması gerekir. Bugüne kadar birkaç tıbbi tanı testi olmasına rağmen (örneğin, klinik muayene, görüntüleme, klinik testler ), Aşil tendinopatisini teşhis etmek için kesin tanısal testleri ve semptomları tanımlamak kolay değildir.( de Vos, R.J.,2021)

Aşil tendinopatisi tanısı temel olarak tıbbi öykü ve fizik muayeneye dayanır.

AT'nin ilk semptomlarından biri sabah tutukluğu veya hareketsizlikten sonraki tutukluktur, ağrı ise geç bir semptomdur. Bununla birlikte, ağrının türü Aşil tendinopatisini tanımlamada kilit bir özelliktir: başlangıçta ağrı, engelleyici olmayan bir ağrı olarak görünür, ancak devam eden fiziksel aktivite ile becerilerini etkileyebilir.

Fizik muayene sırasında Aşil tendinopatisi teşhisinde yardımcı olabilecek üç ana klinik değerlendirme vardır:

1. Royal London Hospital Testi (RLHT): Test, hasta yüzüstü pozisyonda, ayak muayene masasının kenarında ve ayak bileği nötral pozisyonda yatarken yapılır. Test, hassasiyet aramak için Aşil tendonunun palpe edilmesinden oluşur. Daha sonra ayak bileğinin maksimum dorsifleksiyonunda ve ayak bileğinin maksimum plantar fleksiyonunda hassasiyet noktası palpe edilir . Maksimum ayak bileği dorsifleksiyonunda başlangıçta tanımlanan hassasiyet noktasında ağrı yoksa, test Aşil tendinopatisi için pozitif kabul edilir . Reiman ve ark. %54'lük duyarlılık ve %86'lık özgüllük bulmuştur, ancak dahil edilen çalışmaların yanılma riskinden dolayı testin klinik değeri orta düzeydedir .( Hutchison, A.-M.; 2013, Maffulli, N. 2003)

2. Palpasyon: Bu manevra, tendonu proksimalden distale, başparmak ve işaret parmağı arasında sıkarak tüm tendon uzunluğunun hafif bir palpasyonundan oluşur. Hasta ağrı bildirirse test pozitif kabul edilir . Palpasyonun duyarlılığı %64 ve özgüllüğü %81'dir.

3. Ark işareti: Test, hasta RLHT ile aynı pozisyondayken gerçekleştirilir. Klinisyen, tendonun lokalize kalınlaşmasını aramak için distalden proksimale doğru tendonu palpe eder. Daha sonra parmaklarını şişkin alan üzerinde tutarak hastadan ayak bileği dorsifleksiyonu ve plantarfleksiyon yapması istenir. Ayak bileği hareketi ile şişlik bölgesi hareket ederse test pozitif kabul edilir. Arc işaret testinin duyarlılığı %42 ve özgüllüğü %88'dir .

Resim Royal London Hastanesi Testini Gösterir; Klinisyen, hassasiyeti araştırmak için önce tendonları palpe eder ( a ). Daha sonra hastadan ayak bileğini aktif olarak dorsifleksiyonu ve aktif olarak plantarfleksiyonu yapması istenir. Maksimum ayak bileği dorsifleksiyonunda ( b ) başlangıçta tanımlanan hassasiyet noktasında ( a ) ağrı yoksa, test AT için pozitif kabul edilir.

Aşil tendinopatisi’nin şiddeti Victorian Institute of Sport Assessment-Aşil (VISA-A) aracılığıyla ölçülebilir. VISA-A, ağrı, fonksiyon ve aktivite alanlarını araştırır. Bireysel alanların puanlarının toplamından elde edilen 100 puan, sağlıklı bir insanın alacağı değere karşılık gelmektedir. VISA-A anketi, Aşil tendinopatisi 'nin şiddetini değerlendirmek için geçerli, güvenilir ve kullanımı kolay bir indeks sağlar.

Görüntüleme, Aşil tendinopatisi teşhisi için üç yöntem sunar: radyografiler, ultrason (ABD) ve manyetik rezonans görüntüleme (MRI).

Altı haftadan uzun süren semptomları olan hastalar için genellikle radyografi gereklidir; genel olarak ayağın radyografileri posterior heel spur varlığını ,enthesofitlerin boyutunu, intratendinöz kalsifikasyonları ve Haglund deformitesini değerlendirmek için kullanılabilir. Ayrıca, radyografik görüntülemede Kager üçgeninin şekli ve canlılığını analiz edilerek retrokalkaneal bursit teşhisi konulabilir.

US genellikle tendon yapısının görselleştirilmesi yoluyla Aşil tendinopatisi'nin klinik tanısını doğrulamak için kullanılır; ancak erken bir tendon hasarını tespit etme ve patolojinin veya iyileşmenin ilerlemesini izleme konusunda zayıf bir yeteneğe sahiptir. Ayrıca, görüntüleme ve klinik semptomlar arasında zayıf bir korelasyon var gibi görünmektedir.

MRG, tendonun ve çevresindeki kemiğin morfolojisi hakkında ek bilgi sağlar ve sağlıklı ve hastalıklı tendonlar arasında ayrım yapılmasını sağlar. Cerrahın preoperatif planlama için mevcut hastalıklı dokunun boyutunu tahmin etmesine olanak tanır. Bununla birlikte, semptomları öngörme yeteneği sınırlıdır, aslında MRG ile tanımlanan anormallikler ile hastalar tarafından bildirilen semptomlar arasında çok az korelasyon var gibi görünmektedir. Ayrıca, MRG'nin tedaviye yanıtı ve iyileşmenin ilerlemesini izleme yeteneği hala tartışılmaktadır. Tsehaie ve ark. MRG parametrelerinin günlük klinik uygulamada bir prognoz sağlamada hiçbir değer eklemediğini gösterdi.

Akut Aşil Tendon Rüptürü Olan Hastalarda;

Genellikle ani bir ağrı ve baldırın arkasında bir patlama sesi tarif edilir. Birçok hasta, örneğin bir futbol maçında arkadan tekmelenme hissi yaşar, ancak arkalarına baktıklarında arkalarında kimse yoktu.Klinik olarak, hastalar genellikle (ancak her zaman değil) yürürken itemezler veya topuklarını kaldıramazlar .

Baldır ve Aşil tendonunun palpasyonu sırasında, genellikle rüptür bölgesinde, çoğunlukla kalkaneusun 2-6 cm üzerinde bir boşluk ortaya çıkmaktadır.

Aşil tendonu yırtılmasını teşhis etmek için iki klinik testin güvenilir olduğu gösterilmiştir;

MATLES TESTİ VE THOMSONS TESTİ
Her ikisinin de gerçekleştirilmesi kolay ve hızlıdır. Her iki testte de hasta yüzüstü yatar.

Baldır sıkma testi olarak da adlandırılan Thomsons testi, hasta muayene masasının dışında iki ayağı serbest şekilde uzanmış haldeyken yapılır. Testi yapan kişi baldırı sıkar ve yaralanmamış bacakta tepki ayağın küçük bir plantar fleksiyonudur. Plantar fleksiyonun olmaması testi pozitif yapar.

Matles testi, hasta her iki dizini 90 derece fleksiyonda yatarak ve ayak bileği eklemlerinide gevşeterek yapılır. Yaralı ayak, yaralanmamış ayağa kıyasla dorsifleksiyonda aşağı sarkıyorsa test pozitiftir.. Matles testi, rehabilitasyon aşamasında tendon uzamasını değerlendirmek için klinik olarak değiştirilmiş bir şekilde kullalabilir. Yaralı uzuvdaki ayak artmış dorsifleksiyonda sarkıyorsa tendonun uzamış olduğu değerlendirildi. Modifiye Matles testinin kullanılması, özellikle zaman içinde aynı hastayı birkaç kişi takip ediyorsa, subjectif ve zordu.

TEDAVİ:

Aşil tendinopatisi için bir tedavi olarak egzersiz kullanımı 2 önemli klinik soruyu içerir: en etkili egzersiz türü nedir ve en uygun doz nedir? Şu anda, en yaygın olarak savunulan terapötik yaklaşım, günde iki kez gerçekleştirilen, diz ekstansiyonda ve hafif fleksiyondayken 15 tekrardan oluşan 3 set kullanan eksantrik egzersizlerden oluşmaktadır.

Farklı bir progresif Aşil tendon yükleme güçlendirme programı , egzersizi günde bir kez teşvik eder ve eşmerkezli/ eccentric egzersizleri kullanır. Bu programın hem kısa hem de uzun vadeli olumlu sonuçlar verdiği gösterilmiştir.

1. FAZ: 1- -2. Hafta

Hasta Durumu
Tüm aktivitelerde ağrı ve zorluk, 10 tek bacaklı topuk yükselişini gerçekleştirmede zorluk

Hedefler
Yaralanmanın doğasını ve ağrı izleme modelinin nasıl kullanılacağını anlamaya ve egzersiz yapmaya başlayın

Tedavi Programı

Günlük egzersizler;
• Ağrı izleme modeli bilgileri ve egzersiz aktivitesi hakkında tavsiyeler
• Dolaşım egzersizleri (ayağı yukarı/aşağı hareket ettirme)
• Ayakta durun iki ayaklı topuk yükseltme (3 × 10-15 tekrar)
• Tek bacakla topuk yükselitme (3 × 10 tekrar)
• Otururken topuk yükseltme (3 × 10 tekrar)
•Ayakta eksantrik topuk yükseltme (3 × 10 tekrar)

2. FAZ: 2-5. Hafta

Tendonun distal girişinde ağrı varsa, ezersizleri yerde durarak yapmaya devam edin.

HASTA DURUMU
Egzersizle ağrı, sabah tutukluğu, topuk yükselirken ağrı

HEDEFLER
Güçlendirmeye başlanır

TEDAVİ PROGRAMI

Günlük egzersizler;
• Bir merdivenin kenarında iki ayak topuk yükseltme (3 × 15 tekrar)
• Bir merdivenin kenarında tek bacak topuk yükselir (3 × 15 tekrar)
• Oturarak topuk yükseltme (3 × 15 tekrar)
• Bir merdivenin kenarında eksantrik topuk yükseltme (3 × 15 tekrar)
• Hızlı geri tepme topuk yükselir (3 × 20 tekrar)

3. FAZ : 3 ila 12 Hafta (veya Gerekirse Daha Uzun)

Tendonun distal girişinde ağrı varsa, yerde durmaya devam edin.

Hasta Durumu
Faz 2 egzersiz programını iyi tolere eder, distal tendon insersiyonunda ağrı olmaz, muhtemelen azalmış veya artmış sabah tutukluğu

Hedefler
Daha ağır kuvvet antrenmanı, koşma ve/veya atlama aktivitesini artırma veya başlatma

Tedavi Programı

Egzersizleri her gün ve daha ağır yükle haftada 2 ila 3 kez gerçekleştirin:
• Tek bacaklı topuk, ek ağırlıkla basamağın kenarında yükseltme (3 × 15 tekrar)
• Oturarak topuk yükseltme (3 × 15 tekrar)
• Eksantrik topuk, ek ağırlıkla basamağın kenarında topuk yükseltme (3 × 15 tekrar)
• Hızlı geri tepme topuk yükselir (3 × 20 tekrar)
• Plyometric eğitim

FAZ 4: 3 ila 6 ay (veya Gerekirse Daha Uzun)

Tendonun distal girişinde ağrı varsa, yerde durmaya devam edin.

Hasta Durumu
Minimal semptomlar, her gün sabah tutukluğu yok, zorlanmadan spora katılabilir

Hedefler
Semptom yok

Tedavi Programı
Haftada 2 ila 3 kez egzersiz yapın:
• Tek bacaklı topuk, ek ağırlıkla basamağın kenarında topuk yükseltme (3 × 15 tekrar)
•Ek ağırlıkla basamağın kenarında eksantrik topuk yükseltme(3 × 15 tekrar)
• Hızlı geri tepme topuk yükselir (3 × 20 tekrar)

SPORA DÖNÜŞ PLANI

Tendon iyileşmesi
• Hastanın tendon iyileşmesinin hangi aşamasında olduğunu düşünün
• Tam tendon iyileşmesi 12 aya kadar sürebilir
• Tendonun mekanik olarak yüklenmesi, tendon iyileşmesini desteklemek için önemlidir
• Yaş, hormonal seviyeler, ilaçlar ve genetik iyileşmeyi etkiler

Ağrı ve semptomlar
• Ağrılı olsa bile Aşil tendonunu çalıştırmak ve yüklemek kabul edilebilir; Nümerik ağrı skalası kullanılabilir
• Özellikle spora dönüş evresinin sonraki aşamalarında, tendon yükleme aktivitesinden sonraki gün ağrı ve semptomların değerlendirilmesi de önemlidir.

Bozukluklar
• Aşil tendinopatisi olan hastalarda güç, dayanıklılık, hareket açıklığı ve zıplama yeteneğinde eksiklikler bulunmuştur ve bunlar ele alınmalıdır
• Semptomlar artık mevcut olmasa bile bozukluklar otomatik olarak çözülmeyebilir.

Aşil tendonuna yüklenme
• Hızın ve spesific görevlerin Aşil tendonu yükünü etkilediğini hatırlamak önemlidir.

Algılanan efor oranı
• Her bir hasta farklı temel yeteneklere sahip olduğundan, algılanan eforunu kullanmak, belirli spor aktivitelerinin nasıl ilerletileceğini belirlemede yardımcı olacaktır.

KAYNAKÇA :

1. de Vos, R.J.; van der Vlist, A.C.; Winters, M.; van der Giesen, F.; Weir, A. Diagnosing Achilles tendinopathy is like delicious spaghetti carbonara: It is all about key ingredients, but not all chefs use the same recipe. Br. J. Sports Med. 2021, 55, 247–248. [Google Scholar] [CrossRef]
2. Maffulli, N.; Oliva, F.; Loppini, M.; Aicale, R.; Spiezia, F.; King, J.B. The Royal London Hospital Test for the clinical diagnosis of patellar tendinopathy. Muscles Ligaments Tendons J. 2017, 7, 315–322. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed][Green Version]
3. Cook, J.L.; Khan, K.M.; Purdam, C. Achilles tendinopathy. Man. Ther. 2002, 7, 121–130. [Google Scholar] [CrossRef]
4. Chimenti, R.L.; Cychosz, C.C.; Hall, M.M.; Phisitkul, P. Current Concepts Review Update: Insertional Achilles Tendinopathy. Foot Ankle Int. 2017, 38, 1160–1169. [Google Scholar] [CrossRef]
5. Hutchison, A.-M.; Evans, R.; Bodger, O.; Pallister, I.; Topliss, C.; Williams, P.; Vannet, N.; Morris, V.; Beard, D. What is the best clinical test for Achilles tendinopathy? Foot Ankle Surg. 2013, 19, 112–117. [Google Scholar] [CrossRef] [PubMed]
6. Reiman, M.; Burgi, C.; Strube, E.; Prue, K.; Ray, K.; Elliott, A.; Goode, A. The Utility of Clinical Measures for the Diagnosis of Achilles Tendon Injuries: A Systematic Review With Meta-Analysis. J. Athl. Train. 2014, 49, 820–829. [Google Scholar] [CrossRef][Green Version]
7. Dams OC, Reininga IHF, Gielen JL, van den Akker-Scheek I, Zwerver J. Imaging modalities in the diagnosis and monitoring of Achilles tendon ruptures: A systematic review. Injury. 2017 Nov 1;48(11):2383–99.
8. Malliaras P, , Barton CJ, , Reeves ND, , Langberg H. and Achilles and patellar tendinopathy loading programmes: a systematic review comparing clinical outcomes and identifying potential mechanisms for effectiveness. Sports Med. 2013; 43: 267– 286. http://dx.doi.org/10.1007/s40279-013-0019-zCrossref Medline Google Scholar
9. Miller BF, , Olesen JL, , Hansen M, , et al.. Coordinated collagen and muscle protein synthesis in human patella tendon and quadriceps muscle after exercise. J Physiol. 2005; 567: 1021– 1033. http://dx.doi.org/10.1113/jphysiol.2005.093690Crossref Medline Google Scholar
10. Sayana MK, , Maffulli N. and Eccentric calf muscle training in non-athletic patients with Achilles tendinopathy. J Sci Med Sport. 2007; 10: 52– 58. http://dx.doi.org/10.1016/j.jsams.2006.05.008Crossref Medline Google Scholar
11. Silbernagel KG, , Brorsson A, , Lundberg M. and The majority of patients with Achilles tendinopathy recover fully when treated with exercise alone: a 5-year follow-up. Am J Sports Med. 2011; 39: 607– 613. http://dx.doi.org/10.1177/0363546510384789Crossref Medline Google Scholar
12. Silbernagel KG, , Gustavsson A, , Thomeé R, , Karlsson J. and Evaluation of lower leg function in patients with Achilles tendinopathy. Knee Surg Sports Traumatol Arthrosc. 2006; 14: 1207– 1217. http://dx.doi.org/10.1007/s00167-006-0150-6Crossref Medline Google Scholar
13. Silbernagel KG, , Thomeé R, , Eriksson BI, , Karlsson J. and Continued sports activity, using a pain-monitoring model, during rehabilitation in patients with Achilles tendinopathy: a randomized controlled study. Am J Sports Med. 2007; 35: 897– 906. http://dx.doi.org/10.1177/0363546506298279Crossref Medline Google Scholar
14. Silbernagel KG, , Thomeé R, , Eriksson BI, , Karlsson J. and Full symptomatic recovery does not ensure full recovery of muscle-tendon function in patients with Achilles tendinopathy. Br J Sports Med. 2007; 41: 276– 280; discussion 280. http://dx.doi.org/10.1136/bjsm.2006.033464Crossref Medline Google Scholar
15. Silbernagel KG, , Thomeé R, , Thomeé P, , Karlsson J. and Eccentric overload training for patients with chronic Achilles tendon pain — a randomised controlled study with reliability testing of the evaluation methods. Scand J Med Sci Sports. 2001; 11: 197– 206. http://dx.doi.org/10.1034/j.1600-0838.20....xCrossref Medline Google Scholar Stanish WD, , Curwin S, , Mandell S. and Tendinitis: Its Etiology and Treatment. Oxford, UK: Oxford University Press; 2000.Google Scholar
16. Stergioulas A, , Stergioula M, , Aarskog R, , Lopes-Martins RA, , Bjordal JM. and Effects of low-level laser therapy and eccentric exercises in the treatment of recreational athletes with chronic Achilles tendinopathy. Am J Sports Med. 2008; 36: 881– 887. http://dx.doi.org/10.1177/0363546507312165Crossref Medline Google Scholar
17. Brandt M, , Jakobsen MD, , Thorborg K, , Sundstrup E, , Jay K, , Andersen LL. and Perceived loading and muscle activity during hip strengthening exercises: comparison of elastic resistance and machine exercises. Int J Sports Phys Ther. 2013; 8: 811– 819.Medline Google Scholar
18. Leadbetter WB. and Cell-matrix response in tendon injury. Clin Sports Med. 1992; 11: 533– 578.

]]> AŞİL TENDİNOPATİSİNDE FİZYOTERAPİ VE REHABİLİTASYON

Aşil tendonu kan kaynağını üç bölgeden alır; enmiyotendinöz kavşaklar, osteotendinöz kavşaklar ve paratenon (Schatzker ve Brånemark, 1969, Carr ve Norris, 1989, O'Brien, 1997).

AŞİL TENDON YARALANMASININ SINIFLANDIRILMASI

Akut yaralanma türü, akut tam yırtılma veya kısmi yırtılmadır. Bu hastalarda normalde yaralanmadan önce herhangi bir semptom görülmemektedir. (Kannus & Josza (1991))

EPİDEMİYOLOJİ

ETİYOLOJİ

AYIRICI TANI

• Tendon rüptürü
• Tendon yırtılması
• Retrokalkaneal bursit
• Arka ayak bileği sıkışması
• Tendon sinoviti
[Resim: afbkok1.PNG]

SPESİFİK MUAYENE (KANITA DAYALI)

KLİNİK DEĞERLENDİRME

ORTA KISIM AŞİL TENDİNOPATİSİ

DİSTAL AŞİL TENDİNOPATİSİ

TEŞHİS

TEDAVİ:

]]> <![CDATA[Sporcularda Hamstring Kas Yaralanmaları ve Rehabilitasyonu]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-sporcularda-hamstring-kas-yaralanmalari-ve-rehabilitasyonu.html Thu, 11 Mar 2021 11:29:50 +0000 Nigarnabi]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-sporcularda-hamstring-kas-yaralanmalari-ve-rehabilitasyonu.html Sporcularda Hamstring Kas Yaralanmaları
Hamstring yaralanmaları en çok futbol, ragbi, basketbol ve atletizm gibi sprint gerektiren sporlarda görülür, ancak önemli koşu ve sprint gerektirmeyen sporlarda da hamstring yaralanmaları meydana gelebilir. Ortalama bir hamstring yaralanması, bir sporcunun 3 haftaya kadar aktiviteyi kaçırmasına neden olabilir. Yırtık hamstringler çok daha ciddi olabilir ve spor veya ameliyat nedeniyle uzun süreli zaman kaybına neden olabilir. Hamstring yaralanmalarının rahatsız edici bir yönü, literatürde% 12 ila% 30 arasında değişen yüksek yeniden yaralanma oranıdır. En yaygın hamstring yaralanması türü bir hamstring strainidir ve en yaygın türü, biseps femoris kasının muskulotendinöz birleşiminde meydana gelir.

Etiyolojik Nedenler

1992'de Worrell ve Perrin, hamstring strainleri için birincil predispozan faktörleri tanımladı: güç (tek taraflı ekstansörlerde veya fleksörlerde güç dengesizlikleri dahil), esneklik ve yorgunluk. Hamstring yaralanmasında en yaygın iki faktör, hamstringlerde yeterli esneklik eksikliği ve güç dengesizlikleri (fleksörden ekstansöre ve sağdan sola dengesizlik) . Koşu yapan bir sporcunun klinik geçmişi genellikle aktivitesini bitirememe ve " yukarı çekme " nın bir tanımını içerir. Sporcu ayrıca arka uylukta bir "pop" hissettiğini veya işittiğini de rapor edebilir. Bu yaralanma atletik bir aktivite sırasında erken ortaya çıkarsa (yani, pratikte erken dönemde), birincil faktörün esneklik eksikliği olduğu varsayılabilirken, atletik olay sırasında (antrenman veya rekabet) daha sonra meydana gelen yaralanmaların yorgunlukla ilişkili olduğuna inanılabilir. Gerçekte, kas güçsüzlüğü, güç ve denge, yorgunluk, yetersiz esneklik, anormal biyomekanik, bozuk duruş, kötü koşma tekniği ve psikososyal faktörler gibi içsel faktörler dahil olmak üzere birçok faktör söz konusu olabilir. Dışsal faktörler arasında ısınma ve antrenman prosedürleri, aşırı aktivitelerle ilgili yorgunluk, uygun olmayan antrenman ve spora özgü aktiviteler bulunur. Hamstring yaralanması ile önemli bir ilişkiye sahip olan tek bir risk faktörüne rastlanmamıştır.

Fiziksel Değerlendirme

Sporcu birincil akut hamstring straini ile başvurursa,muayene, sporcunun bir parmağıyla ağrıya veya ağrının “merkezini” işaret etmesiyle başlar. Çoğu zaman bu, fiziksel muayeneyi yönlendirecek ve bir tanıya yol açacaktır. Inspeksiyon yaralanmanın ciddiyetine ve keskinliğine bağlı olarak ekimoz ve şişliği gösterebilir veya göstermeyebilir. Genel olarak, arka uylukta ekimoz ve şişlik, bir hamstring hasarının göstergesidir. Atlet yüzüstü ve diz üç pozisyonda olacak şekilde muayene ve palpasyon yapılmalıdır:
- Rahat pozisyonda
- Hafif fleksiyonda ( 15 derece)
- Dizler bükülü ( 90 derece fleksiyonda)

Diz fleksiyona doğru hareket ederken, topuktan hafif direnç uygulanmalıdır. Akut yaralanmaları olan hastalarda ağrı nedeniyle genellikle kuvvet ve EHA test edilmez. Subakut yaralanmalarda ağrı ve şişlik genellikle bu bulguların geçerliliğini azaltır; ekimoz ve şişlik sıklıkla mevcuttur. Prognozla güçlü bir şekilde ilişkili olabilecek birkaç özel test tanımlanmıştır:

Düz Bacak Kaldırma Testi
Bu, sırt ağrısı için tipik sırtüstü düz bacak kaldırma testi ile aynı şekilde yapılır, ancak sporcudan ilk gerginliği veya rahatsızlığı / sertliği bildirmesi istenir. Kalça fleksiyonunun derecesi bir inclinometre veya gonyometre ile ölçülür.

Manuel Kas testi
Bu, gücü derecelendirme anlamında klasik bir manuel kas testi değildir; daha ziyade, bu test ağrıyı ortaya çıkarmak için kullanılır. Pozitif test, ağrının ortaya çıktığı, negatif test ise direncin uygulandığı ve ağrının yeniden üretilmediği testtir.

Slump Testi
Bu nöral gerilim testi, yumuşak doku (örneğin hamstring) ve nörolojik doku tutulumu arasında ayrım yapmayı amaçlamaktadır.

Hamstring Yaralanmaları Rehabilitasyonu

Bir rehabilitasyon programının birincil amacı, sporcuyu minimum düzeyde yeniden yaralanma riski ile en yüksek fonksiyon seviyesinde spora döndürmektir. Hamstring kas yaralanması olan sporcuyu spora geri döndürmek, hem doğrudan hem de dolaylı tekniklerden oluşan birden fazla rehabilitasyon stratejisinin kullanılmasını gerektirebilir. Hamstring yaralanmalarıyla ilişkili yüksek nüks oranı ve kroniklik, sadece bu yaralanmaların ortaya çıktıktan sonra uygun tedavisine değil, aynı zamanda hamstring yaralanmalarını önlemek için stratejiler geliştirmeye ve uygulamaya önemli bir vurgu yapmıştır. Hamstring yaralanmalarının tekrarlama oranı% 12 ila% 31 kadar yüksektir ve tahminler, yaklaşık üç sporcudan birinin, spora döndükten sonraki 1 yıl içinde dahil olan hamstringlerini yeniden yaraladığını göstermektedir. Hamstring yaralanmalarının yüksek nüks oranına birkaç faktör katkıda bulunabilir: (1) inatçı hamstring kas zayıflığı, (2) muskulotendon ünitesinin uzayabilirliğinin azalmasına neden olan skar dokusu oluşumu ve (3) yaralanma sonucu biyomekanik ve nöromüsküler adaptasyonlar.

Akut faz (2 ila 4 gün), inflamasyonu kontrol etmeye ve erken hareketin yeniden kazanılmasına odaklanır
İzole hamstring güçlendirme ve ağrısız germe içeren subakut faz
Devam eden hamstring güçlendirme ve eksantrik kas güçlendirme ilavesi ile remodelling aşaması
Jogging, koşu, sprint, fonksiyonel antrenman ve spora özel antrenmanların eklendiği fonksiyonel dönem
Bu rehabilitasyon aşamaları yaralanmadan bu yana geçen süre dikkate alınır; ancak, spesifik müdahaleler ve ilerleme sporcunun durumuna göre belirlenmelidir.

Akut Hamstring Yaralanmaları Rehabilitasyonu

Akut hamstring yaralanmaları, azalmış ROM, azalmış güç ve azalmış fonksiyonel yeteneklerle kendini gösteren ağrı ve sakatlıkla sonuçlanır. Hamstring yaralanmalarının rehabilitasyonunun ilk odak noktası, yaralanmanın akut etkilerini en aza indirmek ve doku iyileşmesini desteklemek olmalıdır. Akut hamstring yaralanmalarının yönetimi, doku iyileşmesini teşvik ederken ve skar oluşumunu korurken, ilişkili iltihabı ve ağrıyı azaltmak için dolaylı müdahalelere vurgu ile başlar. Müdahaleler, düşük yoğunluklu terapötik egzersizi, modaliteleri, ilaçları ve korumayı içerir.

Koruma
Yaralı ekstremite modifiye ambulasyon ile korunur. Tolere edilirse, yaralı dokuyu aşırı gerilmeden korumak için daha kısa adımlar kullanarak tam ağırlık taşıyan ambulasyona izin verilir. Semptomlar daha fazla sakatlık yaratıyorsa ve ağırlık taşımanın sınırlandırılması gerekiyorsa, koltuk değnekleri ambulasyon için kullanılabilir.

Soğuk Uygulama
Ağrı ve iltihabı azaltmak için buz veya kriyoterapi uygulaması kullanılır. Akut olarak kullanılabilir. Yaralı bölgeye günde birkaç kez buz uygulanmalıdır. Tedavinin süresi kullanılan yöntemlere (buz torbası, buz masajı vb.) bağlıdır, ancak genellikle buzun etkili olması için 10 ila 20 dakika uygulanması gerekir.

NSAIDS
Steroid olmayan anti-enflamatuar ilaçlar genellikle akut hamstring yaralanmasını takip eden ilk günlerde ağrı ve enflamasyonu kontrol etmek için kullanılır. Bununla birlikte, kanıtlanmış fayda eksikliği ve kas dokusunun iyileşmesi üzerinde potansiyel olarak olumsuz bir etkisi nedeniyle, bu yaygın olarak kabul gören yaklaşımla ilgili tartışmalar mevcuttur. Ilişkili riskleri daha az olan analjezikler NSAID'lere bir alternatiftir.

Intramuskuler Kortikosteoroid Enjeksiyonu
Hamstring kas yaralanmalarının tedavisi için kortikosteroid enjeksiyonlarının kullanımı, öncelikle tendon veya fasiyal rüptür ile geçici ilişki nedeniyle oldukça tartışmalıdır. Bununla birlikte, geriye dönük bir çalışmada, şiddetli, ayrı kas içi veya miyotendinöz hamstring yaralanmaları olan sporcularda enflamatuar yanıtı azaltmak ve oyun süresi kaybını sınırlamak için intramüsküler kortikosteroid enjeksiyonları kullanıldığında hiçbir yan etki bulunmamıştır. Bu, kas içi kortikosteroid enjeksiyonlarının, nüks riskini artırmadan bir sporcunun spora dönüşünü hızlandırabileceğini düşündürmektedir.

Terapötik Egzersiz
Akut kas strainleri için rehabilitasyon protokolleri geleneksel olarak izole kas germe ve güçlendirme üzerinde durmuştur. Sherry ve Best (2004), ilerleyici bir çeviklik ve gövde stabilizasyon programı kullanıldığında, hamstring yaralanması olan bireylerde nüks oranlarında önemli bir azalma olduğunu bildirdiler. Program, pelvis ve gövde kaslarının erken hareket ve koordinasyonunu vurgulayarak, lumbopelvik bölgenin gelişmiş nöromüsküler kontrolünün, hamstringlerin atletik hareket sırasında güvenli uzunluklarda ve yüklerde çalışmasına izin verdiğini ve böylece yeniden yaralanma riskini azalttığını öne sürdü. Nöromüsküler kontrolü teşvik etmek için egzersizler ve hareketler, iyileşen dokuya zarar verme riskini en aza indirmek için korumalı bir ROM içinde uygulanmalıdır. Sporcu ağrı hissederse, ağrısız kasılma sağlanana kadar yoğunluk azaltılmalıdır. Ek olarak, yan, ileri ve geri adım atma, tek bacak duruş egzersizleri ve yüzüstü köprüleme, sırtüstü bükülmüş diz köprüleme ve yan köprüleme gibi lumbopelvik izometrik egzersizler dahil olmak üzere düşük yoğunluklu adım egzersizleri yapılmalıdır. Eksantrik hamstring güçlendirmesi, kasın böyle bir kasılmanın neden olduğu daha büyük kuvvetlere dayanmasına izin vermek için yeterli doku rejenerasyonu gerçekleştiğinde dahil edilmelidir. Ek olarak, iyileşen dokunun normal esnekliğini geri kazanmak için hamstring kası gerilmesine vurgu yapılmalıdır. Son olarak, sporcu semptomsuz fonksiyona ve kuvvete yaklaştıkça ve nöromüsküler kontrol önemli ölçüde geliştikçe, postüral kontrolü ve yüksek talep gerektiren spora özgü aktiviteleri entegre eden terapötik egzersizler uygulanabilir.

Yumuşak Doku Mobilizasyon Teknikleri
Kısmen bağ dokusu skar oluşumundan kaynaklanan kas esnekliği kaybı, hamstring yaralanmalarının bir özelliğidir. Çeşitli masaj türleri ve artırılmış yumuşak doku mobilizasyonu gibi tekniklerin teorik faydası, yeniden şekillenme sürecinin erken döneminde oluşan yara dokusunun kalan etkilerinin sınırlandırılmasıdır ve bu da yumuşak doku uzayabilirliğinin artmasıyla sonuçlanır. Yara dokusu oluşumu, mekanik ortamı değiştirebilen, kas lifinin gerilmesini etkileyebilen ve dolayısıyla nüks riskine katkıda bulunan kas-tendon özelliklerinde değişikliklere neden olabilir.

Hamstring Strain Rehabilitasyon Protokolü (Heiderscheit et al. 2010)

FAZ 1

Skar doku gelişimini önleyin
Atrofiyi en aza indirin
Günde 2-3 kere buz uygulayın

Egzersizler

Sabit bisiklet × 10 dak
Yan adım × 10 dk, 3 × 1 dk, düşük ila orta yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Yerinde adımlama 2 × 1 dk
Yüzüstü vücut köprüsü, 5 × 10 saniye
Sırt üstü vücut köprüsü, 5 × 10 sn
Gözler açıktan kapalıya ilerleyen tek uzuv denge, 4 × 20 saniye

Bir Sonraki Aşamaya İlerleme Kriterleri

Ağrısız normal yürüme adımı.
Ağrısız çok düşük hızlı koşu.
Yüzüstü diz fleksiyonu (90 derece) manuel kuvvet testi sırasında submaksimal (% 50-% 70) dirence karşı ağrısız izometrik kasılma.

FAZ 2

Midrange’da başlayıp daha uzun bir hamstring uzunluğuna ilerleyerek ağrısız hamstring gücünü yeniden kazanın.
Hareket hızında progresif artışla gövde ve pelvisin nöromüsküler kontrolünü geliştirin.
Egzersizlerden sonra 10-15 dk buz uygulayın.

Egzersizler (Haftada 5-7 kez)

Sabit bisiklet × 10 dak
Yan adım × 10 dk, 3 × 1 dk, orta ila yüksek yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Asma ( Grapevine ) × 10 dk, 3 × 1 dk, orta ila yüksek yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Boxer Shuffle × 10 m, 2 × 1 dk, düşük ila orta yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Dönen vücut köprüsü, her iki tarafı 5 saniye tut, 2 × 10 tekrar
Yürüyerek sırtüstü bükülmüş diz köprüsü, 3 × 10 tekrar
Gövde dönüşü, karşı el-ayak dokunuşu ve T-lift, her bacak için 2 × 10 adım ile hamle yürüyüşü
Öne doğru eğimli gövde ve karşı kalça ile tek bacak dengesi
uzatma, uzuv başına 5 × 10 saniye

Bir Sonraki Aşamaya İlerleme Kriterleri

Eğilimli diz fleksiyonu sırasında ağrısız tam güç (5/5) (90
derece) manuel güç testi
Ağrısız ileri ve geri jogging , orta yoğunlukta

FAZ 3

Tüm aktiviteler sırasında semptomsuz (ağrı veya gerginlik yok)
Tam hareket ve hız aralığı boyunca normal konsantrik ve eksantrik hamstring kuvveti.
Gövde ve pelvisin nöromüsküler kontrolünü geliştirin.
Postürel kontrolü spora özgü hareketlere entegre edin.

Terapötik Egzersizler ( haftada 4-5 gün )

Sabit bisiklet × 10 dak
Side shuffle × 30 m, 3 × 1 dakika, orta ila yüksek yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Grapevine jog × 30 m, 3 × 1 dk, orta ila yüksek yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Boxer shuffle × 10 m, 2 × 1 dk, orta ila yüksek yoğunluk, ağrısız hız ve adım
İleri-geri akselerasyonlar, 3 × 1 dk, 5 m'de başlar, 10 m'ye, sonra 20 m'ye ilerler
Rotating body bridge with dumbbells , her iki tarafı 5 saniye tutma, 2 × 10 tekrar
Supine single-limb chair bridge, 3 × 15 tekrar, yavaştan hızlıya
Single-limb balance windmill touches with dumbbells, 4 × 8 tekrar
Lunge walk with trunk rotation, opposite hand dumbbell toe touch and T-lift , her bacak için 2 × 10 adım ile hamle yürüyüşü

Egzersizler

1. Side stepping - Yana adım
[Resim: a9xwEf.jpg]

2. 2. Forward stepping- öne adım
[Resim: f0Z1Rc.jpg]

3. Backward Stepping - Arkaya adım
[Resim: ghHtj5.jpg]

4. Single leg stance- Tek bacak üstünde durma
[Resim: KPlwLy.jpg]

5. Prone bridging- Yüzüstü köprü
[Resim: Gis7LC.jpg]

6. Supine bent-knee bridging- Sırtüstü diz bükük köprü
[Resim: YzSQrm.jpg]

7. Side shuffling
[Resim: 6See2A.jpg]

8. Side bridging- yana köprü
[Resim: ysqfUt.jpg]

9. Grapevine jogging
[Resim: yJ99gW.jpg]

10. Rotating body bridging
[Resim: kHDlB9.jpg]

11. Boxer shuffling
[Resim: cZgewv.jpg]

12. Lunge walking with trunk rotation
[Resim: dBVo9z.jpg]

13. Forward/ Backward accelerations - Öne / arkaya akselerasyonlar
[Resim: 7kuHqn.jpg]

14. Supine single limb chair bridging
[Resim: 04iRbZ.jpg]

15. Manuel resist eccentric strenght
[Resim: 3ZrGNs.jpg]

16. Single leg stance windmill touch
[Resim: Nr2vmV.jpg]

17. Hamstring stretch
[Resim: zXNRja.jpg]

KAYNAKÇA

1. Askling CM, Heiderscheit BC. Acute hamstring muscle injury: types, rehabilitation, and return to sports. Sports Injuries. 2013
2. Croisier J, Forthomme B, Namurois M, et al. Strength imbalances and prevention of hamstring injury in professional soccer players. A prospective study. Am J Sports Med. 2008
3.Mendiguchia Jurdan, Brughelli Matt. A return-to-sport algorithm for acute hamstring injuries. Physical Therapy in Sport. 2011
4.Heiderscheit BC, Sherry MA, Silder A, Chumanov ES, Thelen DG. Hamstring strain injuries: recommendations for diagnosis, rehabilitation, and injury prevention. J Orthop Sports Phys Ther. 2010;40(2):67-81. doi:10.2519/jospt.2010.3047

]]> Sporcularda Hamstring Kas Yaralanmaları
Hamstring yaralanmaları en çok futbol, ragbi, basketbol ve atletizm gibi sprint gerektiren sporlarda görülür, ancak önemli koşu ve sprint gerektirmeyen sporlarda da hamstring yaralanmaları meydana gelebilir. Ortalama bir hamstring yaralanması, bir sporcunun 3 haftaya kadar aktiviteyi kaçırmasına neden olabilir. Yırtık hamstringler çok daha ciddi olabilir ve spor veya ameliyat nedeniyle uzun süreli zaman kaybına neden olabilir. Hamstring yaralanmalarının rahatsız edici bir yönü, literatürde% 12 ila% 30 arasında değişen yüksek yeniden yaralanma oranıdır. En yaygın hamstring yaralanması türü bir hamstring strainidir ve en yaygın türü, biseps femoris kasının muskulotendinöz birleşiminde meydana gelir.

Etiyolojik Nedenler

1992'de Worrell ve Perrin, hamstring strainleri için birincil predispozan faktörleri tanımladı: güç (tek taraflı ekstansörlerde veya fleksörlerde güç dengesizlikleri dahil), esneklik ve yorgunluk. Hamstring yaralanmasında en yaygın iki faktör, hamstringlerde yeterli esneklik eksikliği ve güç dengesizlikleri (fleksörden ekstansöre ve sağdan sola dengesizlik) . Koşu yapan bir sporcunun klinik geçmişi genellikle aktivitesini bitirememe ve " yukarı çekme " nın bir tanımını içerir. Sporcu ayrıca arka uylukta bir "pop" hissettiğini veya işittiğini de rapor edebilir. Bu yaralanma atletik bir aktivite sırasında erken ortaya çıkarsa (yani, pratikte erken dönemde), birincil faktörün esneklik eksikliği olduğu varsayılabilirken, atletik olay sırasında (antrenman veya rekabet) daha sonra meydana gelen yaralanmaların yorgunlukla ilişkili olduğuna inanılabilir. Gerçekte, kas güçsüzlüğü, güç ve denge, yorgunluk, yetersiz esneklik, anormal biyomekanik, bozuk duruş, kötü koşma tekniği ve psikososyal faktörler gibi içsel faktörler dahil olmak üzere birçok faktör söz konusu olabilir. Dışsal faktörler arasında ısınma ve antrenman prosedürleri, aşırı aktivitelerle ilgili yorgunluk, uygun olmayan antrenman ve spora özgü aktiviteler bulunur. Hamstring yaralanması ile önemli bir ilişkiye sahip olan tek bir risk faktörüne rastlanmamıştır.

Fiziksel Değerlendirme

Sporcu birincil akut hamstring straini ile başvurursa,muayene, sporcunun bir parmağıyla ağrıya veya ağrının “merkezini” işaret etmesiyle başlar. Çoğu zaman bu, fiziksel muayeneyi yönlendirecek ve bir tanıya yol açacaktır. Inspeksiyon yaralanmanın ciddiyetine ve keskinliğine bağlı olarak ekimoz ve şişliği gösterebilir veya göstermeyebilir. Genel olarak, arka uylukta ekimoz ve şişlik, bir hamstring hasarının göstergesidir. Atlet yüzüstü ve diz üç pozisyonda olacak şekilde muayene ve palpasyon yapılmalıdır:
- Rahat pozisyonda
- Hafif fleksiyonda ( 15 derece)
- Dizler bükülü ( 90 derece fleksiyonda)

Diz fleksiyona doğru hareket ederken, topuktan hafif direnç uygulanmalıdır. Akut yaralanmaları olan hastalarda ağrı nedeniyle genellikle kuvvet ve EHA test edilmez. Subakut yaralanmalarda ağrı ve şişlik genellikle bu bulguların geçerliliğini azaltır; ekimoz ve şişlik sıklıkla mevcuttur. Prognozla güçlü bir şekilde ilişkili olabilecek birkaç özel test tanımlanmıştır:

Düz Bacak Kaldırma Testi
Bu, sırt ağrısı için tipik sırtüstü düz bacak kaldırma testi ile aynı şekilde yapılır, ancak sporcudan ilk gerginliği veya rahatsızlığı / sertliği bildirmesi istenir. Kalça fleksiyonunun derecesi bir inclinometre veya gonyometre ile ölçülür.

Manuel Kas testi
Bu, gücü derecelendirme anlamında klasik bir manuel kas testi değildir; daha ziyade, bu test ağrıyı ortaya çıkarmak için kullanılır. Pozitif test, ağrının ortaya çıktığı, negatif test ise direncin uygulandığı ve ağrının yeniden üretilmediği testtir.

Slump Testi
Bu nöral gerilim testi, yumuşak doku (örneğin hamstring) ve nörolojik doku tutulumu arasında ayrım yapmayı amaçlamaktadır.

Hamstring Yaralanmaları Rehabilitasyonu

Bir rehabilitasyon programının birincil amacı, sporcuyu minimum düzeyde yeniden yaralanma riski ile en yüksek fonksiyon seviyesinde spora döndürmektir. Hamstring kas yaralanması olan sporcuyu spora geri döndürmek, hem doğrudan hem de dolaylı tekniklerden oluşan birden fazla rehabilitasyon stratejisinin kullanılmasını gerektirebilir. Hamstring yaralanmalarıyla ilişkili yüksek nüks oranı ve kroniklik, sadece bu yaralanmaların ortaya çıktıktan sonra uygun tedavisine değil, aynı zamanda hamstring yaralanmalarını önlemek için stratejiler geliştirmeye ve uygulamaya önemli bir vurgu yapmıştır. Hamstring yaralanmalarının tekrarlama oranı% 12 ila% 31 kadar yüksektir ve tahminler, yaklaşık üç sporcudan birinin, spora döndükten sonraki 1 yıl içinde dahil olan hamstringlerini yeniden yaraladığını göstermektedir. Hamstring yaralanmalarının yüksek nüks oranına birkaç faktör katkıda bulunabilir: (1) inatçı hamstring kas zayıflığı, (2) muskulotendon ünitesinin uzayabilirliğinin azalmasına neden olan skar dokusu oluşumu ve (3) yaralanma sonucu biyomekanik ve nöromüsküler adaptasyonlar.

Akut faz (2 ila 4 gün), inflamasyonu kontrol etmeye ve erken hareketin yeniden kazanılmasına odaklanır
İzole hamstring güçlendirme ve ağrısız germe içeren subakut faz
Devam eden hamstring güçlendirme ve eksantrik kas güçlendirme ilavesi ile remodelling aşaması
Jogging, koşu, sprint, fonksiyonel antrenman ve spora özel antrenmanların eklendiği fonksiyonel dönem
Bu rehabilitasyon aşamaları yaralanmadan bu yana geçen süre dikkate alınır; ancak, spesifik müdahaleler ve ilerleme sporcunun durumuna göre belirlenmelidir.

Hamstring Strain Rehabilitasyon Protokolü (Heiderscheit et al. 2010)

FAZ 1

Skar doku gelişimini önleyin
Atrofiyi en aza indirin
Günde 2-3 kere buz uygulayın

Egzersizler

Sabit bisiklet × 10 dak
Yan adım × 10 dk, 3 × 1 dk, düşük ila orta yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Yerinde adımlama 2 × 1 dk
Yüzüstü vücut köprüsü, 5 × 10 saniye
Sırt üstü vücut köprüsü, 5 × 10 sn
Gözler açıktan kapalıya ilerleyen tek uzuv denge, 4 × 20 saniye

Bir Sonraki Aşamaya İlerleme Kriterleri

Ağrısız normal yürüme adımı.
Ağrısız çok düşük hızlı koşu.
Yüzüstü diz fleksiyonu (90 derece) manuel kuvvet testi sırasında submaksimal (% 50-% 70) dirence karşı ağrısız izometrik kasılma.

FAZ 2

Midrange’da başlayıp daha uzun bir hamstring uzunluğuna ilerleyerek ağrısız hamstring gücünü yeniden kazanın.
Hareket hızında progresif artışla gövde ve pelvisin nöromüsküler kontrolünü geliştirin.
Egzersizlerden sonra 10-15 dk buz uygulayın.

Egzersizler (Haftada 5-7 kez)

Sabit bisiklet × 10 dak
Yan adım × 10 dk, 3 × 1 dk, orta ila yüksek yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Asma ( Grapevine ) × 10 dk, 3 × 1 dk, orta ila yüksek yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Boxer Shuffle × 10 m, 2 × 1 dk, düşük ila orta yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Dönen vücut köprüsü, her iki tarafı 5 saniye tut, 2 × 10 tekrar
Yürüyerek sırtüstü bükülmüş diz köprüsü, 3 × 10 tekrar
Gövde dönüşü, karşı el-ayak dokunuşu ve T-lift, her bacak için 2 × 10 adım ile hamle yürüyüşü
Öne doğru eğimli gövde ve karşı kalça ile tek bacak dengesi
uzatma, uzuv başına 5 × 10 saniye

Bir Sonraki Aşamaya İlerleme Kriterleri

Eğilimli diz fleksiyonu sırasında ağrısız tam güç (5/5) (90
derece) manuel güç testi
Ağrısız ileri ve geri jogging , orta yoğunlukta

FAZ 3

Tüm aktiviteler sırasında semptomsuz (ağrı veya gerginlik yok)
Tam hareket ve hız aralığı boyunca normal konsantrik ve eksantrik hamstring kuvveti.
Gövde ve pelvisin nöromüsküler kontrolünü geliştirin.
Postürel kontrolü spora özgü hareketlere entegre edin.

Terapötik Egzersizler ( haftada 4-5 gün )

Sabit bisiklet × 10 dak
Side shuffle × 30 m, 3 × 1 dakika, orta ila yüksek yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Grapevine jog × 30 m, 3 × 1 dk, orta ila yüksek yoğunluk, ağrısız hız ve adım
Boxer shuffle × 10 m, 2 × 1 dk, orta ila yüksek yoğunluk, ağrısız hız ve adım
İleri-geri akselerasyonlar, 3 × 1 dk, 5 m'de başlar, 10 m'ye, sonra 20 m'ye ilerler
Rotating body bridge with dumbbells , her iki tarafı 5 saniye tutma, 2 × 10 tekrar
Supine single-limb chair bridge, 3 × 15 tekrar, yavaştan hızlıya
Single-limb balance windmill touches with dumbbells, 4 × 8 tekrar
Lunge walk with trunk rotation, opposite hand dumbbell toe touch and T-lift , her bacak için 2 × 10 adım ile hamle yürüyüşü

Egzersizler

1. Side stepping - Yana adım
[Resim: a9xwEf.jpg]

2. 2. Forward stepping- öne adım
[Resim: f0Z1Rc.jpg]

3. Backward Stepping - Arkaya adım
[Resim: ghHtj5.jpg]

4. Single leg stance- Tek bacak üstünde durma
[Resim: KPlwLy.jpg]

5. Prone bridging- Yüzüstü köprü
[Resim: Gis7LC.jpg]

6. Supine bent-knee bridging- Sırtüstü diz bükük köprü
[Resim: YzSQrm.jpg]

7. Side shuffling
[Resim: 6See2A.jpg]

8. Side bridging- yana köprü
[Resim: ysqfUt.jpg]

9. Grapevine jogging
[Resim: yJ99gW.jpg]

10. Rotating body bridging
[Resim: kHDlB9.jpg]

11. Boxer shuffling
[Resim: cZgewv.jpg]

12. Lunge walking with trunk rotation
[Resim: dBVo9z.jpg]

13. Forward/ Backward accelerations - Öne / arkaya akselerasyonlar
[Resim: 7kuHqn.jpg]

14. Supine single limb chair bridging
[Resim: 04iRbZ.jpg]

15. Manuel resist eccentric strenght
[Resim: 3ZrGNs.jpg]

16. Single leg stance windmill touch
[Resim: Nr2vmV.jpg]

17. Hamstring stretch
[Resim: zXNRja.jpg]

KAYNAKÇA

1. Askling CM, Heiderscheit BC. Acute hamstring muscle injury: types, rehabilitation, and return to sports. Sports Injuries. 2013
2. Croisier J, Forthomme B, Namurois M, et al. Strength imbalances and prevention of hamstring injury in professional soccer players. A prospective study. Am J Sports Med. 2008
3.Mendiguchia Jurdan, Brughelli Matt. A return-to-sport algorithm for acute hamstring injuries. Physical Therapy in Sport. 2011
4.Heiderscheit BC, Sherry MA, Silder A, Chumanov ES, Thelen DG. Hamstring strain injuries: recommendations for diagnosis, rehabilitation, and injury prevention. J Orthop Sports Phys Ther. 2010;40(2):67-81. doi:10.2519/jospt.2010.3047

]]> <![CDATA[Ön Çapraz Bağ - ACL Rehabilitasyonu]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-on-capraz-bag-acl-rehabilitasyonu.html Tue, 03 Nov 2020 21:16:49 +0000 Nigarnabi]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-on-capraz-bag-acl-rehabilitasyonu.html Ön Çapraz Bağ - ACL REHABİLİTASYONU

Ön çapraz bağ (ACL) femurdan tibiaya uzanan yoğun bir konnektif doku grubudur. ACL tibianın anterior translayonuna ve rotasyonel yüklere karşı koyduğu için diz ekleminde anahtar bir yapıdır. Yüksek darbe veya sportif faaliyetler sırasında en sık yaralanan yapılardan biridir.

[Resim: aR2fqy.jpg]

Ön Çapraz Bağ Anatomisi

Proksimalde, lateral femoral kondilin posteromedial kenarındaki boşluğa yapışır ve distale doğru oblik ve anteromedial yönde ilerleyerek tibial platodaki interkondiler boşluğun anterioruna yapışır. ACL anteromedial (AM) ve posterolateral (PL) olmak üzere iki fonksiyonel demetten oluşur. AM demet femoral yapışma yerinin anterior ve proksimalinden başlar ve tibial yapışma yerinin anteromedialine insersio yapar. PL demet ise, femoral yapışma yerinin postero-distalinden başlar ve tibial yapışma yerinin posterolateraline insersio yapar . AM demet hem tibial hem de femoral yapışma yerlerinde PL demetten daha kalındır.

BİYOMEKANİĞİ

ACL’nin primer görevi tibianın femur üzerindeki anterior translasyonunu kontrol etmektir. Bunun yanında, dizi etkileyen rotasyonel kuvvetleri de kontrol eder . ACL’nin tibial eksternal rotasyondan ziyade tibial internal rotasyon hareketinde daha fazla gerildiği gösterilmiştir. Arka çapraz bağ (PCL) ile birlikte ACL, dizin anlık dönme merkezine kılavuzluk eder, dolayısıyla eklem kinematiğini kontrol eder. Anteromedial demet anterior tibial translasyona karşı birincil kısıtlama olsa da, posterolateral demet dizi özellikle rotatif yüklere karşı tam ekstansiyona yakın pozisyonda stabilize etme eğilimindedir. Posterolateral demetin rüptürü hiperekstansiyonda artışa, anterior translasyona dış ve iç rotasyonda artışa ve diz fleksiyon ortasında dış rotasyonda artışa neden olur; Anteromedial demetin rüptürü, fleksiyonda anterior translasyonda artış, hiperekstansiyonda minimum artış ve minimum rotasyonel instabilite ile anterolateral instabiliteye neden olur.

Ön Çapraz Bağ Rehabilitasyon Programı

AKUT FAZ

Ön çapraz bağ yaralanmasından sonra, ameliyatın gerçekleşip gerçekleşmeyeceğine bakılmaksızın fizyoterapi yönetimi; hareket açıklığı , güç, propriyosepsiyon ve stabilitenin yeniden kazanılmasına odaklanır. Şişliği ve ağrıyı azaltmak, tam hareket açıklığı sağlamak ve eklem efüzyonunu azaltmak için PRICE- POLİCE- PEACE&LOVE kullanılmalıdır. Egzersizler, hareket aralığını, kuadriseps ve hamstringlerin güçlendirilmesini ve propriyosepsiyonu teşvik etmelidir. Egzersizler, hareket aralığını, kuadriseps ve hamstringlerin güçlendirilmesini ve propriyosepsiyonu teşvik etmelidir.

1. Quadriceps Güçlendirme

[Resim: mmTHCl.png]

2. Ayak bileği dorsi/plantar fleksiyon

[Resim: Ap0DB1.jpg]

3. Oturma pozisyonunda diz flek/ekstansiyonu

[Resim: EptDjS.jpg]

4. Prone pozisyonda diz fleksiyonu

[Resim: lwqyzU.png]

AMELİYAT ÖNCESİ

Şişliği ve ağrıyı azaltmak, tam hareket açıklığı sağlamak ve eklem efüzyonunu azaltmak için ameliyattan birkaç hafta önce RICE ve elektroterapi ajanları uygulanabilir. Bu, hastanın ameliyattan sonra daha iyi hareket ve güç kazanmasına yardımcı olacaktır. Hastanın ameliyat için zihinsel olarak da hazırlıklı olması gerekir. Ameliyattan önce yaralanan dizde çok az veya hiç şiş olmamalı, tam bir hareket açıklığına sahip olunmalı ve hasta normal veya normale yakın yürüyüşe sahip olmalıdır. Dizi ameliyata hazırlamak çok önemlidir ve yönergeler şunlardır:

1. Dizi immobilize edin. Bunun için diz sabitleyici ya da koltuk değnekleri kullanın. Kuadriseps atrofisinden kaçınmak için diz immobilizatörünün uzun süreli kullanımı sınırlandırılmalıdır.
2. Ağrı ve şişliği kontrol edin. Ağrı ve şişliği kontrol etmeye yardımcı olmak için buz ve iltihap önleyici ilaçlar kullanılır. Non- Steroid antienflamatuvar ilaçlar akut yaralanmayı takiben 7-10 gün kullanılmaya devam edilir.
3. Normal hareket açıklığını geri kazanın : Mümkün olan en kısa sürede tam hareket açıklığına ulaşmak için quadriseps izometrik egzersizleri, düz bacak kaldırma ve hareket açıklığı egzersizlerine başlanmalıdır.

Aşağıdaki egzersizler yapılarak tam ekstansiyon elde edilir:

- Pasif Diz Ekstansiyonu

• Bir sandalyeye oturun ve topuğunuzu bir tabure veya sandalyenin kenarına yerleştirin.
• Uyluk kaslarını gevşetin.
• Maksimum ekstansiyon elde edilene kadar dizin kendi ağırlığı altında sarkmasına izin verin.
[Resim: ScPEau.jpg]

- Heel Props

• Topuğu, uyluğu masadan kaldıracak kadar yüksekte tuttuğundan emin olarak, rulo bir havlu üzerine yerleştirin.
• Bacağın ekstansiyona gevşemesine izin verin.
• Bunu her seferinde 10-15 dakika süreyle günde 3-4 kez yapın.

[Resim: GhOQr2.jpg]

- Prone hang

• Bacaklarınız masanın kenarından sarkacak şekilde bir masaya yüzüstü uzanın.
• Bacakların tam ekstansiyona gelmesine izin verin.

[Resim: kP6Ubu.jpg]

Aşağıdaki egzersizler yapılarak fleksiyon elde edilir:

- Pasif diz bükme
• Bir masanın kenarına oturun ve dizinizi yerçekimi etkisiyle bükün.

- Wall Slides – Duvarda Kaydırma
• İlgili ayak duvara gelecek şekilde sırt üstü uzanın ve dizinizi bükerek ayağın duvardan aşağı kaymasına izin verin. Aşağı doğru basınç uygulamak için diğer bacağı kullanın.

[Resim: Q9ERXU.jpg]

- Heel slides - Topuk kaydırma son fleksiyon derecelerini elde etmek için kullanılır.
• Dizinizi bükerek topuğu kalçaya doğru çekin. 5 saniye bekleyin.
• Topuğu aşağı doğru kaydırarak bacağı düzeltin ve 5 saniye tutun.

[Resim: qx1JeT.jpg]

- Rehabilitasyonun sonraki aşamalarında, bacağı iki elinizle kavrayarak ve topuğu kalçaya doğru çekerek topuk kaydırın.

[Resim: F2AgZS.jpg]

4. Kas gücünü arttırın : 100 derece fleksiyona ulaşıldığında, kas gücü üzerinde çalışmaya başlayabilirsiniz.
- Sabit Bisiklet: Kas gücünü, dayanıklılığı artırmaya ve hareket açıklığını korumaya yardımcı olmak için günde iki kez 10-20 dakika sabit bir bisiklet kullanın.
- Yüzme, kas gücünü geliştirmek ve hareket açıklığınızı korumak için bu aşamada yapılabilecek başka bir egzersizdir.

5. Mental hazırlık: Hasta ameliyattan ne bekleyeceğini bilmeli ve ameliyat sonrası rehabilitasyon aşamalarını anlamalıdır.

AMELİYAT SONRASI

[Resim: WtgpdQ.jpg]

1 .Hafta

Şişliği azaltmak için düzenli olarak buz ve elevasyon kullanılır. Hedef, ilk haftanın sonuna kadar tam ekstansiyon ve 70 derece fleksiyondur. Dizlik ve koltuk değneklerinin kullanılması zorunludur. Patellanın çok yönlü mobilizasyonları en az 8 hafta süreyle dahil edilmelidir. İlk 4 hafta içindeki diğer mobilizasyon egzersizleri diz pasif ekstansiyonu (hiperekstansiyon yok) ve fleksiyona doğru pasif ve aktif mobilizasyondur. Gastrocnemius , hamstring ve kuadriseps (vastus medialis) için güçlendirme egzersizleri yapılabilir.
- Kan pıhtılaşması riskini azaltmak için günde iki kez bir yetişkin için (325 mg) aspirin önerilir. Pıhtılaşma riskinin daha yüksek olduğu bazı hastalarda özel pıhtılaşma önleyici ilaçlar reçete edilebilir.

- Egzersiz yaparken veya güvenli, korumalı bir ortamdaysanız diz immobilizatörünü çıkarabilirsiniz. Bununla birlikte, diz immobilizeri ilk 2 hafta uyurken ve bacak kas kontrolünü yeniden kazanana kadar yürürken de takılmalıdır.

- Ağırlık taşıma durumu - Bu, aksi belirtilmedikçe tüm ACL yeniden yapılandırması için geçerlidir.
1-7. Gün =% 50 vücut ağırlığı (2 koltuk değneği)
Gün 8-14 = vücut ağırlığının% 50-75'i (1 koltuk değneği)
reçete edilebilir.

- Egzersiz yaparken veya güvenli, korumalı bir ortamdaysanız diz immobilizatörünü çıkarabilirsiniz. Bununla birlikte, diz immobilizeri ilk 2 hafta uyurken ve bacak kas kontrolünü yeniden kazanana kadar yürürken de takılmalıdır.

- Ağırlık taşıma durumu - Bu, aksi belirtilmedikçe tüm ACL yeniden yapılandırması için geçerlidir.

2. Hafta sonu = tam ağırlık taşıma

- Erken dönem ROM ve Ekstansiyon

1) Rulo bir havlu kullanarak dizin pasif ekstansiyonu. Havlu, baldırı ve kalçayı masadan kaldıracak kadar yüksek olmalıdır.
• Uyanıkken her 2-3 saatte bir diz immobilizerini dizinizden çıkarın.
• Topuğu diz desteksiz olarak bir yastık veya rulo battaniyenin üzerine yerleştirin.
• 10 - 15 dakika pasif olarak diz tam ekstansiyona gelsin. Kaslarınızı gevşetin , yerçekimi dizinizin tam ekstansiyona gelmesine yardım edecektir.

2) Aktif yardımlı ekstansiyon : Dizi 90 derecelik pozisyondan 0 dereceye getirmek için karşı bacak ve kuadriseps kaslarınız kullanılarak gerçekleştirilir. Bu egzersiz sırasında hiperekstansiyondan kaçınılmalıdır.

[Resim: TR4uXN.jpg]

- Dizin 90 dereceye kadar pasif fleksiyonu

• Bir yatağın veya masanın kenarına oturun ve yerçekiminin dizinizi nazikçe bükmesine izin verin.
• Karşı bacak bükülme miktarını desteklemek ve kontrol etmek için kullanılır.
• Bu egzersiz günde 4 ila 6 defa 10 dakika yapılmalıdır.

[Resim: AF211G.jpg]

- CPM

Bir CPM (Sürekli Pasif Hareket) makinesi reçete edilebilir. 24 saat içinde teslim edilecek ve günde 6-8 saat kullanılmalıdır. 0-45 ° ile başlayın ve 90 ° olana kadar tolere edildiği kadar artırın. Bu 2 hafta kullanılır, ancak dizde herhangi bir kıkırdak ( kartilaj) tedavisi varsa süre uzatılabilir.

- Quadriceps egzersizleri

1. Kuadriseps izometrik kasılmalarına diz tam ekstansiyon pozisyonda mümkün olan en kısa sürede başlamalısınız.
• Günde 3 defa 10 tekrarlı 3 set yapın.
• Her kasılma 6 saniye süreyle tutulmalıdır.

2. Diz immobilizeri ile günde 3 kez 10 tekrarlı 3 sette düz bacak kaldırmaya (SLR) başlayın. Bu egzersizleri yatarken yapmaya başlayın.
• Bu egzersiz, önce bacak tam ekstansiyonda iken kuadriseps kasılması yapılarak yapılır. Kuadriseps kasılması dizi "kilitler" ve aşırı stresin iyileşen ACL greftine uygulanmasını önler.
• Bacak daha sonra düz tutulur ve yaklaşık 45-60 derece kaldırılır ve altı saniye tutulur.
• Bacak daha sonra yavaşça yatağa indirilir , kasları gevşetilir.

3. Bu egzersiz, bacak sarkmadan düz tutulabildiğinde korsenin dışında yapılabilir. Güç kazandıktan sonra, otururken düz bacak egzersizleri yapılabilir.

- Hamstringler

Hamstring tendonlarını kullanarak ACL rekonstrüksiyonu olan hastalar için, ameliyattan sonraki ilk 6 hafta boyunca hamstring kaslarının aşırı gerilmesinden kaçınmak önemlidir. Hamstring kaslarının iyileşmesi için yaklaşık 6 haftaya ihtiyacı vardır ve bu dönemde aşırı hamstring gerilmesi hamstring kasının "çekilmesine" ve ağrının artmasına neden olabilir. Kasıtsız hamstring gerilmesi genellikle öne eğilip çoraplarınızı ve ayakkabılarınızı giymeye çalışırken veya yerden bir nesne almak için öne doğru eğildiğinde meydana gelir.

2-4. Hafta

Hasta tek bir koltuk değneği ile yürümenin duruş fazını arttırmaya çalışmalıdır. İyi bir hamstring / kuadriseps kontrolü ile koltuk değneği kullanımı daha erken azaltılabilir. İşe dönüşle ilgili , masa tipi bir işiniz varsa ağrı kesici gereksinimleriniz azaldığında işe dönebilir, koltuk değneklerinizle güvenle yürüyebilirsiniz.Tipik olarak bu,ameliyattan sonraki 10 - 12 gün arasındadır.

Tam pasif ekstansiyon , yerçekimi destekli ve aktif fleksiyon, aktif yardımlı ekstansiyon, kuadriseps izometrik egzersizleri ve düz bacak kaldırmaya devam edin.
Kısmi Squat'a başlayın.

• Ayakları hafifçe dışa döndürülmüş bir pozisyonda omuz genişliğinde yerleştirin.
• Stabilite için bir masa kullanın ve kalçayı yavaşça geriye ve aşağı doğru indirin.
• 6 saniye tutun ve tekrarlayın.
• Her gün 3 set 10 tekrar yapın.

Toe Raises' ( Topuk kaldırma ) yı başlayın.

• Stabilizasyon için bir masa kullanarak, yavaşça topuğu yerden kaldırın ve ayak parmaklarının üzerinde dengede tutun.
• 6 saniye tutun ve yavaşça geriye doğru gevşeyin.
• Her gün 3 set 10 tekrar yapın.

Bacakta iyi kas kontrolünüz varsa diz immobilizatörünü çıkarmaya başlayın. İmmobilizatörü bıraktıktan sonra koltuk değneklerini bacağınıza tam ağırlık verene kadar kullanmaya devam etmelisiniz . Dizinizi en az 100 derece bükebildiğinizde sabit bir bisiklet kullanmaya başlayabilirsiniz. Bisiklete binme, kuadriseps için mükemmel bir kondisyon egzersizidir.

5 .Hafta

Dizlik kullanımı giderek azaltılır. Egzersizlere hafif yoğunlukta (maksimum kuvvetin% 50'si) başlanmalı ve kademeli olarak% 60-70'e çıkarılmalıdır. Egzersizin ilerlemesi ağrı, şişlik ve kuadriseps kontrolüne bağlıdır. Genel güç iyiyse propriyosepsiyon ve koordinasyon egzersizlerine başlanabilir.

10. Hafta

6. haftaya kadar, hareket açıklığınız en az 135 derece fleksiyona kadar tam genişlemelidir. İleri, geri ve lateral dinamik hareketlerin yanı sıra izokinetik egzersizler de dahil edilebilir.

3. Ay

Hasta 3 ay sonra koşma ve zıplama gibi fonksiyonel egzersizlere geçebilir. Proprioseptif ve koordinasyon egzersizleri ağırlaştıkça, yön değişmede daha hızlı değişiklikler mümkündür. Düz, ileri ve düz, geriye doğru koşu ve hafif koşu programını başlanmalıdır.

4-5. Ay

Nihai hedef, diz stabilizatörlerinin dayanıklılığını ve gücünü en üst düzeye çıkarmak, plyometrik egzersizlerle nöromüsküler kontrolü optimize etmek ve spora özgü egzersizler eklemektir. Hızlanma ve yavaşlama, koşma ve dönme ve kesme manevralarındaki varyasyonlar, yarışma sırasında yeni travmayı önlemek için artrokinetik refleksleri iyileştirir. Bu, tam spora dönmeyi planlamanız gereken en erken zamandır.

KAYNAKÇA

1) Cavanaugh JT, Powers M. ACL Rehabilitation Progression: Where Are We Now?. Curr Rev Musculoskelet Med. 2017;10(3):289-296. doi:10.1007/s12178-017-9426-3

https://www.physio-pedia.com/Anterior_Cr...bilitation
https://www.sportsmednorth.com/sites/spo...otocol.pdf
https://www.ouh.nhs.uk/patient-guide/lea...210acl.pdf
https://www.totalphysiosydney.com.au/blo...on-program]]> Ön Çapraz Bağ - ACL REHABİLİTASYONU

Ön çapraz bağ (ACL) femurdan tibiaya uzanan yoğun bir konnektif doku grubudur. ACL tibianın anterior translayonuna ve rotasyonel yüklere karşı koyduğu için diz ekleminde anahtar bir yapıdır. Yüksek darbe veya sportif faaliyetler sırasında en sık yaralanan yapılardan biridir.

[Resim: aR2fqy.jpg]

2. Ayak bileği dorsi/plantar fleksiyon

[Resim: Ap0DB1.jpg]

3. Oturma pozisyonunda diz flek/ekstansiyonu

[Resim: EptDjS.jpg]

4. Prone pozisyonda diz fleksiyonu

[Resim: lwqyzU.png]

- Prone hang

• Bacaklarınız masanın kenarından sarkacak şekilde bir masaya yüzüstü uzanın.
• Bacakların tam ekstansiyona gelmesine izin verin.

[Resim: kP6Ubu.jpg]

- Rehabilitasyonun sonraki aşamalarında, bacağı iki elinizle kavrayarak ve topuğu kalçaya doğru çekerek topuk kaydırın.

[Resim: F2AgZS.jpg]

- CPM

Bir CPM (Sürekli Pasif Hareket) makinesi reçete edilebilir. 24 saat içinde teslim edilecek ve günde 6-8 saat kullanılmalıdır. 0-45 ° ile başlayın ve 90 ° olana kadar tolere edildiği kadar artırın. Bu 2 hafta kullanılır, ancak dizde herhangi bir kıkırdak ( kartilaj) tedavisi varsa süre uzatılabilir.

- Quadriceps egzersizleri

1. Kuadriseps izometrik kasılmalarına diz tam ekstansiyon pozisyonda mümkün olan en kısa sürede başlamalısınız.
• Günde 3 defa 10 tekrarlı 3 set yapın.
• Her kasılma 6 saniye süreyle tutulmalıdır.

2. Diz immobilizeri ile günde 3 kez 10 tekrarlı 3 sette düz bacak kaldırmaya (SLR) başlayın. Bu egzersizleri yatarken yapmaya başlayın.
• Bu egzersiz, önce bacak tam ekstansiyonda iken kuadriseps kasılması yapılarak yapılır. Kuadriseps kasılması dizi "kilitler" ve aşırı stresin iyileşen ACL greftine uygulanmasını önler.
• Bacak daha sonra düz tutulur ve yaklaşık 45-60 derece kaldırılır ve altı saniye tutulur.
• Bacak daha sonra yavaşça yatağa indirilir , kasları gevşetilir.

3. Bu egzersiz, bacak sarkmadan düz tutulabildiğinde korsenin dışında yapılabilir. Güç kazandıktan sonra, otururken düz bacak egzersizleri yapılabilir.

- Hamstringler

Hamstring tendonlarını kullanarak ACL rekonstrüksiyonu olan hastalar için, ameliyattan sonraki ilk 6 hafta boyunca hamstring kaslarının aşırı gerilmesinden kaçınmak önemlidir. Hamstring kaslarının iyileşmesi için yaklaşık 6 haftaya ihtiyacı vardır ve bu dönemde aşırı hamstring gerilmesi hamstring kasının "çekilmesine" ve ağrının artmasına neden olabilir. Kasıtsız hamstring gerilmesi genellikle öne eğilip çoraplarınızı ve ayakkabılarınızı giymeye çalışırken veya yerden bir nesne almak için öne doğru eğildiğinde meydana gelir.

2-4. Hafta

Hasta tek bir koltuk değneği ile yürümenin duruş fazını arttırmaya çalışmalıdır. İyi bir hamstring / kuadriseps kontrolü ile koltuk değneği kullanımı daha erken azaltılabilir. İşe dönüşle ilgili , masa tipi bir işiniz varsa ağrı kesici gereksinimleriniz azaldığında işe dönebilir, koltuk değneklerinizle güvenle yürüyebilirsiniz.Tipik olarak bu,ameliyattan sonraki 10 - 12 gün arasındadır.

Tam pasif ekstansiyon , yerçekimi destekli ve aktif fleksiyon, aktif yardımlı ekstansiyon, kuadriseps izometrik egzersizleri ve düz bacak kaldırmaya devam edin.
Kısmi Squat'a başlayın.

• Ayakları hafifçe dışa döndürülmüş bir pozisyonda omuz genişliğinde yerleştirin.
• Stabilite için bir masa kullanın ve kalçayı yavaşça geriye ve aşağı doğru indirin.
• 6 saniye tutun ve tekrarlayın.
• Her gün 3 set 10 tekrar yapın.

Toe Raises' ( Topuk kaldırma ) yı başlayın.

• Stabilizasyon için bir masa kullanarak, yavaşça topuğu yerden kaldırın ve ayak parmaklarının üzerinde dengede tutun.
• 6 saniye tutun ve yavaşça geriye doğru gevşeyin.
• Her gün 3 set 10 tekrar yapın.

Bacakta iyi kas kontrolünüz varsa diz immobilizatörünü çıkarmaya başlayın. İmmobilizatörü bıraktıktan sonra koltuk değneklerini bacağınıza tam ağırlık verene kadar kullanmaya devam etmelisiniz . Dizinizi en az 100 derece bükebildiğinizde sabit bir bisiklet kullanmaya başlayabilirsiniz. Bisiklete binme, kuadriseps için mükemmel bir kondisyon egzersizidir.

5 .Hafta

Dizlik kullanımı giderek azaltılır. Egzersizlere hafif yoğunlukta (maksimum kuvvetin% 50'si) başlanmalı ve kademeli olarak% 60-70'e çıkarılmalıdır. Egzersizin ilerlemesi ağrı, şişlik ve kuadriseps kontrolüne bağlıdır. Genel güç iyiyse propriyosepsiyon ve koordinasyon egzersizlerine başlanabilir.

10. Hafta

6. haftaya kadar, hareket açıklığınız en az 135 derece fleksiyona kadar tam genişlemelidir. İleri, geri ve lateral dinamik hareketlerin yanı sıra izokinetik egzersizler de dahil edilebilir.

3. Ay

Hasta 3 ay sonra koşma ve zıplama gibi fonksiyonel egzersizlere geçebilir. Proprioseptif ve koordinasyon egzersizleri ağırlaştıkça, yön değişmede daha hızlı değişiklikler mümkündür. Düz, ileri ve düz, geriye doğru koşu ve hafif koşu programını başlanmalıdır.

4-5. Ay

Nihai hedef, diz stabilizatörlerinin dayanıklılığını ve gücünü en üst düzeye çıkarmak, plyometrik egzersizlerle nöromüsküler kontrolü optimize etmek ve spora özgü egzersizler eklemektir. Hızlanma ve yavaşlama, koşma ve dönme ve kesme manevralarındaki varyasyonlar, yarışma sırasında yeni travmayı önlemek için artrokinetik refleksleri iyileştirir. Bu, tam spora dönmeyi planlamanız gereken en erken zamandır.

KAYNAKÇA

1) Cavanaugh JT, Powers M. ACL Rehabilitation Progression: Where Are We Now?. Curr Rev Musculoskelet Med. 2017;10(3):289-296. doi:10.1007/s12178-017-9426-3

https://www.physio-pedia.com/Anterior_Cr...bilitation
https://www.sportsmednorth.com/sites/spo...otocol.pdf
https://www.ouh.nhs.uk/patient-guide/lea...210acl.pdf
https://www.totalphysiosydney.com.au/blo...on-program]]> <![CDATA[Spor Yaralanmaları ve Acil Müdahale]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-spor-yaralanmalari-ve-acil-mudahale.html Tue, 16 Jun 2020 10:23:18 +0000 PhysioEce]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-spor-yaralanmalari-ve-acil-mudahale.html SPOR YARALANMASI NEDİR?

The IOC Spor Yaralanmalarında El Kitabı’na göre spor yaralanması, vücut dokularının egzersiz ya da spor yaparken yaralanması sonucu oluşur. Spor yaralanmaları yaralanmanın mekanizmasına ve semptomlarına göre akut ve overuse (aşırı kullanım) olarak sınıflandırılır. Akut yaralanmalar aniden, overuse yaralanmalar ise yavaş yavaş meydana gelir. Akut yaralanma yüklenme fazı dokunun irreversible deformasyon eşiğine ulaştığında meydana gelir. Overuse yaralanmalar ise yüklenme fazları arasında yeterli toparlanma süresi bırakılmaması sonucu oluşur. Akut yaralanmalar hızın önemli olduğu takım sporlarında, overuse yaralanmalar ise uzun ve monoton antrenman sezonları olan aerobik sporlarda daha yaygındır. Spor yaralanmalarını yumuşak doku yaralanmaları (kıkırdak, kas, tendon, ligament, bursa, fasya, eklem kapsülü) ve kemik doku (fraktürler) olarak da sınıflandırabiliriz.

Ligamentler

[Resim: yKNz7D.png]

Ligamentler kemikleri birbirine bağlayan kolajen dokudan oluşan yapılardır. Eklemlerin pasif stabilizasyonu ve proprioseptif duyu için önemli rol oynar. Eklem kapsülünün içinde (intraartiküler) ya da dışında (extraartiküler)olabilir. Ligamentin tipi total rüptürden sonra iyileşmenin seyri açısından önemlidir çünkü extraartiküler ligamentler direkt olarak kandan beslenebilir ve iyileşme potansiyelleri yüksektir. Tendonların aksine ligamentler daha çok akut travmalar yüzünden yaralanır. Yaralanma mekanizması ani yüklenme sonucu, eklemin ekstrem bir pozisyonda kalmasından kaynaklı ligament gerilmesine bağlıdır. Örneğin ayak bileğindeki inversiyon travmasında lateral ligamentler (primer olarak anterior talofibular ligament) yaralanır.

[Resim: wdvimX.png]

Grade 1: Mikroskobik düzeydeki yapısal deformitelerdir. Bağ deforme olmuştur, bütünlüğü bozulmamıştır. Lokal hassasiyet vardır fakat instabilite yoktur. Taping yapıldıktan sonra spora devam edilebilir.
Grade 2: Kısmi rüptürlerdir. Ağrı, hassasiyet ve şişlik belirgindir. Sekonder bağ rüptürlerinde instabilite gelişebilir.
Grade 3: Total rüptürdür. Tedavisi cerrahidir. Spora dönüş 6-8 ay sonra olur.

Tendon

Tendonlar kası kemiğe bağlayan konnektif doku (tip1 kollajen) içeren yapılardır. Tendonun elastikiyeti tendonda depolanan kısa yükleme enerjisinin, örneğin atlama aktivitesinde salınmasına izin verir. Tendonun yapısı Figure 1.7’de görüldüğü gibidir. Tendonların stres ve deformasyon arasındaki ilişkisi ligamentlere benzer.

[Resim: 1oEc8f.png]

Tendon yaralanmaları akut ya da overdose yaralanmalar olabilir. Tendonlar genellikle yüzeysel oldukları için penetran yöntemlerle de yaralanabilirler.Tendon tolerasyon yeteneğinin üzerinde bir kuvvete maruz kalırsa kopmalar meydana gelebilir. Bunlar genellikle eksantirik kuvvet üretimine bağlı, kısmi ya da total olarak, veya kemik tendon kavşağında meydana gelen avulsiyon kırıkları şeklinde olabilir. Tendonlar, overuse yaralanmalarından en çok etkilenen doku türüdür. Overuse yaralanmalarını tanımlamak için farklı terimler kullanılmaktadır: tendinit (tendon iltihabı), tenosinovit (tendon kılıfı iltihabı), tenoperiostitis (tendon insersiyonları ve kökenleri iltihabı), periostitis (periost iltihabı), ve bursit / hemobursit (bursal inflamasyon, muhtemelen kanama ile).

[Resim: 9b4jug.png]

Kıkırdak

Kıkırdak doku konnektif doku, ekstraselüler matriks, kollajen 2 lifleri, proteoglikan içeren esnek ve güçlü bir yapıdır. En önemli türü hyalin kıkırdakdır. Hyalin kıkırdak sinir, damar veya lenf drenajı içermez. Beslenmesi sinovial sıvıdan difüzyon ile olur. Fibrokartilaj yapı ise eklemlere, tendonlara ve ligamentlere yakın yapılanmıştır ve koruyucu bir yüzey olarak iş görür. Omuzdaki labrum veya dizdeki menisküsler buna örnektir. Hyalin kıkırdak aksine dış yüzeylerinde damarlanma ve sinir içerirler. Örneğin nucleus pulposus sinir açısından menisküsler ise damarlanma açısından zengindir.

[Resim: lkZdey.png]

Hyalin kıkırdağın yaralanmalardan sonraki iyileşme kapasitesi sınırlıdır. Bu sınırlı damar ve sinir ağından kaynaklanır. Bu rejenerasyon yetersizliği ilerde osteoartrite bile yol açabilir. Fibrokartilaj yapıda da menisküs ve labrum yaralanmaları olabilir. Çoğu yaralanma akuttur ve iyileşme düzeyleri kanlanma düzeylerine bağlıdır. Mesela menisküsün dışı kanlanma açısından iyi durumdayken merkeze doğru kanlanması azalır. Bu yüzden merkezinde oluşan yaralanmaların iyileşme potansiyeli düşüktür.

[Resim: LeK608.png]

Kaslar

Kaslar vücut ağırlığımızın büyük bir kısmını oluşturan yapılardır. Kasın yapısında miyofibriller ve protein yapıda filamentler bulunur. Kapillerler fibrillerin etrafını sarar ve bu sayede beslenme sağlanır.
Kas yaralanmaları genellikle iki şekilde ortaya çıkar: gerilme rüptürleri (strainler) ve kontüzyonla (ezilme) sonuçlanan direkt travmalar. Ek olarak, bazen özellikle eksentirik antrenmalar sonrasında aşırı yüklenmeye bağlı olarak bazı ağrılı sendromlar ortaya çıkabilir. Buna gecikmiş kas ağrısı sendromu denir. Hücre seviyesinde yaralanmalardır ve yaygın ağrıya sebep olur. Tonus artışı, şişlik, ağrı ve hareket kısıtlılığı ile karakterizedir.
Strainler, genellikle eksentirik kasılmalar sonucunda oluşur. Muskulotendinöz bileşke ve etrafında yaralanma oluşur. Hamstringler, gastrocnemius, biceps brachii ve rectus femoris gibi biartriküler kaslar daha çok yaralanır.

Kontüzyonlar genellikle quadricepste meydana gelir. Tek ve yüksek enerjili travmalara maruz kalınması sonucu kastaki doku bütünlüğü bozulur. Bu yüzden hematom oluşur. Bu hematom intermusküler ya da intramusküler olabilir. İntramusküler hematomlar lokal ve palpe edilebilirdir. İyileşmesi zordur, damar ve sinir sistemi olumsuz etkilenebilir. Kompartman basıncının 30mmHg’dan fazla olduğu durumlarda fasyatomi yapılır. İhmal edilirse kompartman sendromu veya miyositis ossifikans gibi kötü tablolara yol açabilir. İntermusküler hematom ise fasya içinde meydana gelen kanamalardır. Hematom kas hareketi ve yer çekimi ile yer değiştirebilir.

[Resim: WCQcXT.png]

Grade 1 (Mild): Az sayıda lif yaralanmıştır. Güç veya ROM kaybı yoktur. Ağrı lokalizedir. Ödem ve kanama minimaldir. Dirençli harekette ağrı vardır fakat germe ağrısızdır.
Grade 2(Moderate): Birkaç lif yaralanmıştır. Akut ve belirgin ağrıya şişlik eşlik eder. Hematom ve ödem oluşur. Güç azalmıştır ve hareket ağrıyla sınırlıdır.
Grade 3 (Severe): Kas bütünlüğünü kaybetmiştir. Ciddi derecede ağrı, şişlik, ve fonksiyon kaybı vardır.

AKUT YARALANMALARA MÜDAHALE- PRICE/ POLICE/ PEACE AND LOVE PRENSİBİ

Akut yaralanmalar spor ya da egzersiz sırasında aniden oluşup vücuttaki doku bütünlüğünü kısmen ya da total olarak bozan, kanamalara, inflamasyona ve nörolojik hasarlara sebep olabilen yaralanmalardır. Vücut buna anında ağrı, şişlik, hareket kaybı olarak cevap verir. En belirgin akut yaralanmalar, (kas, ligaman, tendon ya da kemik fark etmeden) travmadan sonra kanama ile karakterizedir. Tedavinin amacı yumuşak doku yaralanmasının kanamasını durdurmak, ağrıyı azaltmak ve iyileşme koşullarınına yardımcı olmaktır. Akut yaralanmadan sonra kanamayı azaltmak için kullanılan yönteme geleneksel olarak ICE terapi denir. Ice (soğutma), Compression (bir bandajla), Elevation (yaralanmış uzvu). Bu açılım PRICE olarak genişletilmiştir. P, Protection (koruma) ve R Rest’e karşılık gelmektedir. Yakın zamanda Rest, Optimal Loading (optimal yüklenme) olarak güncellenmiştir. Çünkü Rest inaktivite anlamına gelirken sınırlı aktivite rehabilitasyona yardımcı olur. Bu yüzden PRICE prensibi yerini POLICE prensibine bırakmıştır. Bilinmelidir ki tedavi yaralanma oluştuktan sonra olabildiğince çabuk başlamalıdır. Soğutma kanama ve şişliği kontrol altına alarak teşhis koymayı kolaştırır. Tedavi en az iki gün devam etmelidir.

Protection ve Rest / Optimal Loading

Protection’ın amacı ekstra hasar riskini minimuma indirerek kanamayı ve hasarı kontrol altına almaktır. Dinlenme göreceli bir kavramdır. Akut yaralanmalarda, herhangi bir ani aktivite daha fazla kanamayı uyarabilir. Ancak, hemen akut aşamadan sonra amaç, optimal şiddette harekete başlamak ve doku hasarı olmadan fonksiyonu yeniden kazanmaktır. Kas çok vaskülerdir ve kasılma daha fazla kanamayı hızlandırabilir. Ayak bileği veya dizdeki bağlar gibi bağlar daha az vaskülerdir. Koltuk değnekleri ağırlık aktarımı azaltarak ve daha fazla kas aktivitesi sağlamaya yardımcı olabilir. Erken mobilizasyon ve hızlandırılmış rehabilitasyon, özellikle ligaman yaralanmaları için etkilidir.

Cold Tedavisi (Ice)

Sistematik incelemelerden elde edilen en son yüksek kaliteli kanıtlar 2 saate kadar aralıklı olarak 10 dakikalık buz (0 ° C'de eriyen su eritilir) uygulanmasını önerir ve bu tedavi en çok yaralanmadan sonraki 48 saat içinde etkilidir. Potansiyel faydalar arasında vazokonstriksiyonla kanamanın sınırlandırılması, şişliğin azaltılması, inflamasyonun sınırlandırılması, yerel dokuların metabolizmasının yavaşlatılması, böylece hipoksik hasarın azaltılması, lokal anestezik etki ve ağrı azalması ve lokal kas spazmının inhibisyonu bulunur. Oyun alanında buz kullanılırsa, nöromüsküler kontrol üzerindeki etkiler muhtemelen daha fazla yaralanma veya yeniden yaralanma riskini artırabilir. Buz, dolaşım bozukluğu olduğunda dikkatli kullanılmalı ve sinir veya cilt hasarı varsa kullanılmamalıdır. Buz doğrudan uygulanırsa cildi yakabilir ve ağrıyı arttırırsa kullanılmamalıdır.

Compression Tedavisi

Compression yumuşak doku yaralanmalarının ayrılmaz bir parçasıdır. Hematomun büyümesini engelleyen en önemli girişimdir. Direnci arttırarak, lokal kompresyon travmayı takiben kan ekstravazasyonunu azaltır ve büyük kan kaybının olmaması kanamayı ve şişmeyi azaltabilir. Sıkıştırma mantığının çoğu derin ven trombozu (DVT) profilaksisi ve lenfödem yönetimi ile ilgili araştırmalardan çıkarılmıştır ve çok az orijinal araştırma vardır. Bu alandaki birkaç klinik çalışmadan biri, kompresyonun eksantrik egzersizi takiben kreatin kinaz yüksekliğini azalttığını ve hareket kaybını önlediğini, algılanan ağrıyı azalttığını, şişmeyi azalttığını ve kuvvet üretiminin iyileşmesini desteklediğini gösterdi. Dinamik eklemlere kompresyon uygulamak zordur, ancak daha yakın zamanda, bir eklemin şekline göre kalıplanan özel olarak tasarlanmış sıkıştırma manşetleri kullanıma sunulmuştur.

Elevation (Yükseltme)

Elevasyon, yerçekimi etkisinin kan akışını ve şişmeyi azaltabileceği ilkesine dayanır. Elevasyon kaçınılmaz olarak hareketsizlik gerektirir ve sadece distal eklemlerde yararlıdır.

Yumuşak doku hasarından kurtulmada erken rehabilitasyon giderek daha önemli hale gelmiştir ve dinlenme üzerine daha az vurgu yapılmaktadır. Progresif mekanik yüklemenin, kolajen dokunun gücünü ve morfolojik özelliklerini geri kazanma olasılığı daha yüksektir. Gerçekten de, akut ayak bileği zorlanması ve ayak bileği burkulmasının, genellikle harici bir destekle erken ağırlık taşımayı içeren fonksiyonel rehabilitasyonundan sonra, hızlandırılmış rehabilitasyon ile erken mobilizasyon, çoğu burkulma şiddeti türü için hareketsizleştirmeden daha iyidir. Fonksiyonel rehabilitasyon iyileşmeyi (bir tür mekanoterapiyi) teşvik eder, böylece mekanik yükleme doku yapısal değişikliğini destekleyen hücresel tepkilere neden olur. Zor olan, doku iyileşmesi sırasında loading ve unloading arasındaki dengeyi bulmaktır. Optimum Yükleme, erken iyileşmeyi teşvik etmek için erken aktivite anlamına gelir.

Yumuşak Doku Yaralanmalarının PEACE VE LOVE’a İhtiyacı Var

PEACE AND LOVE iyileşmeyi artırmak için hastaları eğitmenin ve psikososyal faktörleri ele almanın önemini ortaya koymaktadır. Anti inflamatuarlar ağrı ve fonksiyon üzerinde faydalar gösterirken, harflerimiz optimum doku onarımı üzerindeki potansiyel zararlı etkilerini işaretler.

P- Protection (Koruma): Kanamayı en aza indirmek, yaralı liflerin gerilmesini önlemek ve yaralanmayı ağırlaştırma riskini azaltmak için hareketi 1-3 gün boyunca kesin veya kısıtlayın. Uzun süreli dinlenme doku gücünü ve kalitesini tehlikeye atabileceğinden, dinlenme en aza indirilmelidir.
E- Elevation(Yükseltme): Dokulardan interstisyel sıvı akışını teşvik etmek için uzuvu kalpten daha yükseğe kaldırın.
A- Avoid (Anti-inflamatuarlardan kaçının): Çeşitli inflamasyon aşamaları hasarlı yumuşak dokuların onarımına yardımcı olur. Bu nedenle, ilaçları kullanarak iltihabı inhibe etmek uzun süreli doku iyileşmesini olumsuz yönde etkileyebilir.
C- Compression (Kompresyon): Bantlama veya bandaj kullanarak eklem içi ödemi ve doku kanamasını sınırlamaya yardımcı olur.
E- Education (Eğitim): Terapistler, hastaları iyileşmeye aktif bir yaklaşımın yararları konusunda eğitmelidir.

İlk günler geçtikten sonra yumuşak dokuların LOVE’a ihtiyacı vardır.

L- Load (Yüklenme): Hareket ve egzersiz ile aktif bir yaklaşım kas-iskelet sistemi rahatsızlıkları olan hastaların çoğuna yarar sağlar. Mekanik stres erken eklenmeli ve semptomlar izin verir vermez normal faaliyetlere devam edilmelidir. Ağrıyı şiddetlendirmeden optimum yükleme, onarımı, yeniden modellenmeyi teşvik eder, doku toleransını ve tendon, kas ve bağların kapasitesini mekanotransdüksiyon yoluyla güçlendirir.
O- Optimism (İyimserlik): İyimser hasta beklentileri daha iyi sonuçlara ve prognoza yol açar. Felaket, depresyon, ve korku gibi psikolojik faktörler iyileşmenin önündeki engellerdir.
V- Vascularisation (Damarlanma): Kardiyovasküler aktivite kas-iskelet sistemi yaralanmalarının tedavisinde temel taşı temsil eder. Doz konusunda araştırmalara ihtiyaç duyulurken, motivasyonu artırmak ve yaralı yapılara kan akışını arttırmak için yaralanmadan birkaç gün sonra ağrısız aerobik egzersize başlanmalıdır. Erken mobilizasyon ve aerobik egzersiz, fiziksel fonksiyonu iyileştirir, işe geri dönüşü destekler ve kas-iskelet sistemi rahatsızlığı olan kişilerde ağrı kesici ilaç ihtiyacını azaltır.
E- Exercise (Egzersiz): Egzersizler yaralanma sonrası erken hareket kabiliyeti, güç ve propriyosepsiyonu düzeltmeye yardımcı olur. İyileşmenin subakut fazı sırasında optimal onarım sağlamak için ağrıdan kaçınılmalı ve ağrı egzersiz ilerlemeleri için bir rehber olarak kullanılmalıdır.

OVERUSE YARALANMALARINA MÜDAHELE- LOADING PATERNİNİ DEĞİŞTİRME

Aşırı kullanım yaralanmaları spordaki tüm yaralanmaların yaklaşık% 30-50'sini oluşturur. Sporcular, büyük antrenman yükleri (sıklık, süre ve yoğunluk bakımından) üstlendikleri ve antrenmanın tekrarlayıcı olabileceği (uzun mesafeli koşu, bisiklet ve kros kayağı gibi) dayanıklılık sporlarında özellikle savunmasızdır. Aşırı yaralanma, aynı hareketin antrenman ve yarışmada (örneğin tenis, golf, cirit, beyzbol, voleybol) defalarca tekrarlandığı teknik sporlarda ve takım sporlarında da bir sorundur. Tekrarlayan hareket, tartışılmış, lokal doku aşırı yüklenmesine ve muhtemelen mikro rüptüre neden olabilir. Bu mikro rüptürün iyileşmesi için zaman gerekir, ancak iyileşme için yeterli zaman olmadan yaralanma ilerler.

Aşırı kullanımda, akut hasarın aksine, iyi tanımlanmış bir travmatik olay yoktur. Presipitan faktör, genellikle antrenman yükünde (şiddet veya frekans) hızlı artış olan akut bir aşırı yüklenmedir. Tedavi sadece yaralanmayı yönetmekle ilgili değildir, aynı zamanda yaralanmanın gelişimine katkıda bulunan risk faktörlerini de ele almak önemlidir. Bu risk faktörleri dahili veya harici faktörler olarak kategorize edilebilir. Bu faktörlerin, nasıl etkileştiklerinin ve yaralanmanın gelişimine göreceli katkılarının tam olarak anlaşılması, sporcunun ve antrenörün soruna neyin neden olduğunu anlamasını, eğitimi değiştirmesini ve gelecekte ortadan kaldırmasını sağlar. Tedavinin başarılı olması için yükleme düzeninin değiştirilmesi gerekir.

KAYNAKÇA

o Järvinen, T. A., Järvinen, T. L., Kääriäinen, M., Äärimaa, V., Vaittinen, S., Kalimo, H., & Järvinen, M. (2007). Muscle injuries: optimising recovery. Best Practice & Research Clinical Rheumatology, 21(2), 317-331.

o Engebretsen, L., Laprade, R., McCrory, P., & Meeuwisse, W. (2012). The IOC manual of sports injuries: an illustrated guide to the management of injuries in physical activity. John Wiley & Sons

o Dubois, B., & Esculier, J. F. (2020). Soft-tissue injuries simply need PEACE and LOVE.

o Ueblacker, P., Haensel, L., & Mueller-Wohlfahrt, H. W. (2016). Treatment of muscle injuries in football. Journal of sports sciences, 34(24), 2329-2337.

o Bleakley, C. M., Glasgow, P., & MacAuley, D. C. (2012). PRICE needs updating, should we call the POLICE?.]]> SPOR YARALANMASI NEDİR?

The IOC Spor Yaralanmalarında El Kitabı’na göre spor yaralanması, vücut dokularının egzersiz ya da spor yaparken yaralanması sonucu oluşur. Spor yaralanmaları yaralanmanın mekanizmasına ve semptomlarına göre akut ve overuse (aşırı kullanım) olarak sınıflandırılır. Akut yaralanmalar aniden, overuse yaralanmalar ise yavaş yavaş meydana gelir. Akut yaralanma yüklenme fazı dokunun irreversible deformasyon eşiğine ulaştığında meydana gelir. Overuse yaralanmalar ise yüklenme fazları arasında yeterli toparlanma süresi bırakılmaması sonucu oluşur. Akut yaralanmalar hızın önemli olduğu takım sporlarında, overuse yaralanmalar ise uzun ve monoton antrenman sezonları olan aerobik sporlarda daha yaygındır. Spor yaralanmalarını yumuşak doku yaralanmaları (kıkırdak, kas, tendon, ligament, bursa, fasya, eklem kapsülü) ve kemik doku (fraktürler) olarak da sınıflandırabiliriz.

Ligamentler

[Resim: yKNz7D.png]

Kaslar

Grade 1 (Mild): Az sayıda lif yaralanmıştır. Güç veya ROM kaybı yoktur. Ağrı lokalizedir. Ödem ve kanama minimaldir. Dirençli harekette ağrı vardır fakat germe ağrısızdır.
Grade 2(Moderate): Birkaç lif yaralanmıştır. Akut ve belirgin ağrıya şişlik eşlik eder. Hematom ve ödem oluşur. Güç azalmıştır ve hareket ağrıyla sınırlıdır.
Grade 3 (Severe): Kas bütünlüğünü kaybetmiştir. Ciddi derecede ağrı, şişlik, ve fonksiyon kaybı vardır.

AKUT YARALANMALARA MÜDAHALE- PRICE/ POLICE/ PEACE AND LOVE PRENSİBİ

Akut yaralanmalar spor ya da egzersiz sırasında aniden oluşup vücuttaki doku bütünlüğünü kısmen ya da total olarak bozan, kanamalara, inflamasyona ve nörolojik hasarlara sebep olabilen yaralanmalardır. Vücut buna anında ağrı, şişlik, hareket kaybı olarak cevap verir. En belirgin akut yaralanmalar, (kas, ligaman, tendon ya da kemik fark etmeden) travmadan sonra kanama ile karakterizedir. Tedavinin amacı yumuşak doku yaralanmasının kanamasını durdurmak, ağrıyı azaltmak ve iyileşme koşullarınına yardımcı olmaktır. Akut yaralanmadan sonra kanamayı azaltmak için kullanılan yönteme geleneksel olarak ICE terapi denir. Ice (soğutma), Compression (bir bandajla), Elevation (yaralanmış uzvu). Bu açılım PRICE olarak genişletilmiştir. P, Protection (koruma) ve R Rest’e karşılık gelmektedir. Yakın zamanda Rest, Optimal Loading (optimal yüklenme) olarak güncellenmiştir. Çünkü Rest inaktivite anlamına gelirken sınırlı aktivite rehabilitasyona yardımcı olur. Bu yüzden PRICE prensibi yerini POLICE prensibine bırakmıştır. Bilinmelidir ki tedavi yaralanma oluştuktan sonra olabildiğince çabuk başlamalıdır. Soğutma kanama ve şişliği kontrol altına alarak teşhis koymayı kolaştırır. Tedavi en az iki gün devam etmelidir.

Protection ve Rest / Optimal Loading

Protection’ın amacı ekstra hasar riskini minimuma indirerek kanamayı ve hasarı kontrol altına almaktır. Dinlenme göreceli bir kavramdır. Akut yaralanmalarda, herhangi bir ani aktivite daha fazla kanamayı uyarabilir. Ancak, hemen akut aşamadan sonra amaç, optimal şiddette harekete başlamak ve doku hasarı olmadan fonksiyonu yeniden kazanmaktır. Kas çok vaskülerdir ve kasılma daha fazla kanamayı hızlandırabilir. Ayak bileği veya dizdeki bağlar gibi bağlar daha az vaskülerdir. Koltuk değnekleri ağırlık aktarımı azaltarak ve daha fazla kas aktivitesi sağlamaya yardımcı olabilir. Erken mobilizasyon ve hızlandırılmış rehabilitasyon, özellikle ligaman yaralanmaları için etkilidir.

Cold Tedavisi (Ice)

Sistematik incelemelerden elde edilen en son yüksek kaliteli kanıtlar 2 saate kadar aralıklı olarak 10 dakikalık buz (0 ° C'de eriyen su eritilir) uygulanmasını önerir ve bu tedavi en çok yaralanmadan sonraki 48 saat içinde etkilidir. Potansiyel faydalar arasında vazokonstriksiyonla kanamanın sınırlandırılması, şişliğin azaltılması, inflamasyonun sınırlandırılması, yerel dokuların metabolizmasının yavaşlatılması, böylece hipoksik hasarın azaltılması, lokal anestezik etki ve ağrı azalması ve lokal kas spazmının inhibisyonu bulunur. Oyun alanında buz kullanılırsa, nöromüsküler kontrol üzerindeki etkiler muhtemelen daha fazla yaralanma veya yeniden yaralanma riskini artırabilir. Buz, dolaşım bozukluğu olduğunda dikkatli kullanılmalı ve sinir veya cilt hasarı varsa kullanılmamalıdır. Buz doğrudan uygulanırsa cildi yakabilir ve ağrıyı arttırırsa kullanılmamalıdır.

Compression Tedavisi

Compression yumuşak doku yaralanmalarının ayrılmaz bir parçasıdır. Hematomun büyümesini engelleyen en önemli girişimdir. Direnci arttırarak, lokal kompresyon travmayı takiben kan ekstravazasyonunu azaltır ve büyük kan kaybının olmaması kanamayı ve şişmeyi azaltabilir. Sıkıştırma mantığının çoğu derin ven trombozu (DVT) profilaksisi ve lenfödem yönetimi ile ilgili araştırmalardan çıkarılmıştır ve çok az orijinal araştırma vardır. Bu alandaki birkaç klinik çalışmadan biri, kompresyonun eksantrik egzersizi takiben kreatin kinaz yüksekliğini azalttığını ve hareket kaybını önlediğini, algılanan ağrıyı azalttığını, şişmeyi azalttığını ve kuvvet üretiminin iyileşmesini desteklediğini gösterdi. Dinamik eklemlere kompresyon uygulamak zordur, ancak daha yakın zamanda, bir eklemin şekline göre kalıplanan özel olarak tasarlanmış sıkıştırma manşetleri kullanıma sunulmuştur.

Elevation (Yükseltme)

Elevasyon, yerçekimi etkisinin kan akışını ve şişmeyi azaltabileceği ilkesine dayanır. Elevasyon kaçınılmaz olarak hareketsizlik gerektirir ve sadece distal eklemlerde yararlıdır.

Yumuşak doku hasarından kurtulmada erken rehabilitasyon giderek daha önemli hale gelmiştir ve dinlenme üzerine daha az vurgu yapılmaktadır. Progresif mekanik yüklemenin, kolajen dokunun gücünü ve morfolojik özelliklerini geri kazanma olasılığı daha yüksektir. Gerçekten de, akut ayak bileği zorlanması ve ayak bileği burkulmasının, genellikle harici bir destekle erken ağırlık taşımayı içeren fonksiyonel rehabilitasyonundan sonra, hızlandırılmış rehabilitasyon ile erken mobilizasyon, çoğu burkulma şiddeti türü için hareketsizleştirmeden daha iyidir. Fonksiyonel rehabilitasyon iyileşmeyi (bir tür mekanoterapiyi) teşvik eder, böylece mekanik yükleme doku yapısal değişikliğini destekleyen hücresel tepkilere neden olur. Zor olan, doku iyileşmesi sırasında loading ve unloading arasındaki dengeyi bulmaktır. Optimum Yükleme, erken iyileşmeyi teşvik etmek için erken aktivite anlamına gelir.

Yumuşak Doku Yaralanmalarının PEACE VE LOVE’a İhtiyacı Var

PEACE AND LOVE iyileşmeyi artırmak için hastaları eğitmenin ve psikososyal faktörleri ele almanın önemini ortaya koymaktadır. Anti inflamatuarlar ağrı ve fonksiyon üzerinde faydalar gösterirken, harflerimiz optimum doku onarımı üzerindeki potansiyel zararlı etkilerini işaretler.

P- Protection (Koruma): Kanamayı en aza indirmek, yaralı liflerin gerilmesini önlemek ve yaralanmayı ağırlaştırma riskini azaltmak için hareketi 1-3 gün boyunca kesin veya kısıtlayın. Uzun süreli dinlenme doku gücünü ve kalitesini tehlikeye atabileceğinden, dinlenme en aza indirilmelidir.
E- Elevation(Yükseltme): Dokulardan interstisyel sıvı akışını teşvik etmek için uzuvu kalpten daha yükseğe kaldırın.
A- Avoid (Anti-inflamatuarlardan kaçının): Çeşitli inflamasyon aşamaları hasarlı yumuşak dokuların onarımına yardımcı olur. Bu nedenle, ilaçları kullanarak iltihabı inhibe etmek uzun süreli doku iyileşmesini olumsuz yönde etkileyebilir.
C- Compression (Kompresyon): Bantlama veya bandaj kullanarak eklem içi ödemi ve doku kanamasını sınırlamaya yardımcı olur.
E- Education (Eğitim): Terapistler, hastaları iyileşmeye aktif bir yaklaşımın yararları konusunda eğitmelidir.

İlk günler geçtikten sonra yumuşak dokuların LOVE’a ihtiyacı vardır.

L- Load (Yüklenme): Hareket ve egzersiz ile aktif bir yaklaşım kas-iskelet sistemi rahatsızlıkları olan hastaların çoğuna yarar sağlar. Mekanik stres erken eklenmeli ve semptomlar izin verir vermez normal faaliyetlere devam edilmelidir. Ağrıyı şiddetlendirmeden optimum yükleme, onarımı, yeniden modellenmeyi teşvik eder, doku toleransını ve tendon, kas ve bağların kapasitesini mekanotransdüksiyon yoluyla güçlendirir.
O- Optimism (İyimserlik): İyimser hasta beklentileri daha iyi sonuçlara ve prognoza yol açar. Felaket, depresyon, ve korku gibi psikolojik faktörler iyileşmenin önündeki engellerdir.
V- Vascularisation (Damarlanma): Kardiyovasküler aktivite kas-iskelet sistemi yaralanmalarının tedavisinde temel taşı temsil eder. Doz konusunda araştırmalara ihtiyaç duyulurken, motivasyonu artırmak ve yaralı yapılara kan akışını arttırmak için yaralanmadan birkaç gün sonra ağrısız aerobik egzersize başlanmalıdır. Erken mobilizasyon ve aerobik egzersiz, fiziksel fonksiyonu iyileştirir, işe geri dönüşü destekler ve kas-iskelet sistemi rahatsızlığı olan kişilerde ağrı kesici ilaç ihtiyacını azaltır.
E- Exercise (Egzersiz): Egzersizler yaralanma sonrası erken hareket kabiliyeti, güç ve propriyosepsiyonu düzeltmeye yardımcı olur. İyileşmenin subakut fazı sırasında optimal onarım sağlamak için ağrıdan kaçınılmalı ve ağrı egzersiz ilerlemeleri için bir rehber olarak kullanılmalıdır.

OVERUSE YARALANMALARINA MÜDAHELE- LOADING PATERNİNİ DEĞİŞTİRME

Aşırı kullanım yaralanmaları spordaki tüm yaralanmaların yaklaşık% 30-50'sini oluşturur. Sporcular, büyük antrenman yükleri (sıklık, süre ve yoğunluk bakımından) üstlendikleri ve antrenmanın tekrarlayıcı olabileceği (uzun mesafeli koşu, bisiklet ve kros kayağı gibi) dayanıklılık sporlarında özellikle savunmasızdır. Aşırı yaralanma, aynı hareketin antrenman ve yarışmada (örneğin tenis, golf, cirit, beyzbol, voleybol) defalarca tekrarlandığı teknik sporlarda ve takım sporlarında da bir sorundur. Tekrarlayan hareket, tartışılmış, lokal doku aşırı yüklenmesine ve muhtemelen mikro rüptüre neden olabilir. Bu mikro rüptürün iyileşmesi için zaman gerekir, ancak iyileşme için yeterli zaman olmadan yaralanma ilerler.

Aşırı kullanımda, akut hasarın aksine, iyi tanımlanmış bir travmatik olay yoktur. Presipitan faktör, genellikle antrenman yükünde (şiddet veya frekans) hızlı artış olan akut bir aşırı yüklenmedir. Tedavi sadece yaralanmayı yönetmekle ilgili değildir, aynı zamanda yaralanmanın gelişimine katkıda bulunan risk faktörlerini de ele almak önemlidir. Bu risk faktörleri dahili veya harici faktörler olarak kategorize edilebilir. Bu faktörlerin, nasıl etkileştiklerinin ve yaralanmanın gelişimine göreceli katkılarının tam olarak anlaşılması, sporcunun ve antrenörün soruna neyin neden olduğunu anlamasını, eğitimi değiştirmesini ve gelecekte ortadan kaldırmasını sağlar. Tedavinin başarılı olması için yükleme düzeninin değiştirilmesi gerekir.

KAYNAKÇA

o Järvinen, T. A., Järvinen, T. L., Kääriäinen, M., Äärimaa, V., Vaittinen, S., Kalimo, H., & Järvinen, M. (2007). Muscle injuries: optimising recovery. Best Practice & Research Clinical Rheumatology, 21(2), 317-331.

o Engebretsen, L., Laprade, R., McCrory, P., & Meeuwisse, W. (2012). The IOC manual of sports injuries: an illustrated guide to the management of injuries in physical activity. John Wiley & Sons

o Dubois, B., & Esculier, J. F. (2020). Soft-tissue injuries simply need PEACE and LOVE.

o Ueblacker, P., Haensel, L., & Mueller-Wohlfahrt, H. W. (2016). Treatment of muscle injuries in football. Journal of sports sciences, 34(24), 2329-2337.

o Bleakley, C. M., Glasgow, P., & MacAuley, D. C. (2012). PRICE needs updating, should we call the POLICE?.]]> <![CDATA[OMUZ İNSTABİLİTE REHABİLİTASYONU]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-omuz-instabilite-rehabilitasyonu.html Mon, 20 Apr 2020 09:49:23 +0000 Fzt.Özgür]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-omuz-instabilite-rehabilitasyonu.html [Resim: NIVS0c.jpg]

OMUZ İNSTABİLİTESİNDE REHABİLİTASYON:

Glenohumeral eklem, glenoid fossa derinlik ve büyüklüğünün, humerus ile orantılı olmaması ve aynı nedenden hareket açıklığının vücuttaki tüm diğer eklemlerden fazla olması nedeni ile stabil olmayan bir eklemdir.

Stabilitenin sağlanmasında eklem yüzey uyumu, artiküler versiyon, glenoid labrum, kapsül ve ligamanlar gibi statik faktörler; rotator kılıf, biseps tendonu, eklem içi negatif basınç ve skapulotorasik hareketi oluşturan kaslar (trapezius, serratus anterior, rhomboid kaslar, latissimus dorsi) gibi dinamik faktörler rol oynar. Bu oluşumlardan bir veya daha fazlasının yetmezliği, instabilitenin ortaya çıkmasına neden olur.

GLENOHUMERAL İNSATABİLİTE DERECESİNE GÖRE 2’YE AYRILIR;

SUBLUKSASYON: Eklem yüzeyleri tümüyle birbirinden ayrılmaz.

DİSLOKASYON: Eklem yüzeyleri tümüyle ayrılır.Pek çok farklı türde dislokasyon görülür.Bunlar;

Anterior dislokasyon (%90):Eksternal rotasyon ve abduksiyon ile kola direkt travma ile oluşur.

Posterior dislokasyon:İnternal rotasyondaki kola direkt büyük bir posterior kuvvet ile oluşur.

Multidireksisiyonel instabilite:Gevşek omuz kapsülü nedeniyle oluşur.

İnferior dislokasyon:Kol abduksiyonda iken kola doğru inferior kuvvet ile oluşur.Genellikle nörolojik hastalıklarda görülür.

[Resim: CtNdlq.jpg]

GLENOHUMERAL İNSTABİLİTE NEDENLERİ:

TRAMVATİK YARALANMA ; Genellikle unilateral omuz yaralanmasıdır.Bankart lezyonu ve Hill–Sach lezyonu oluşumu çok sık görülür.Genellikle ameliyat ile tedavi edilir.

ATRAMVATİK YARALANMA ; Multidireksiyonel instabilite görülür ve bilateral yaralanmalardır.Bu tür yaralanmalarda rehabilitasyon birinci seçenektir.Eğer konservatif tedavi başarısız olursa cerrahi tedavi düşünülür.(inferior kapsüler shift cerrahisi)

GLENOHUMERAL İNSTABİLİTE SEMPTOMLARI:

Akromion daha belirgin olarak görülür.
Humerus başının deltoid altında görüntüsü kaybolur ve gözle görülür bir kavite oluşur.
Tüm ROM hareketlerinde ciddi ağrılıdır.
Hasta kolunu tutup vücuduna yapıştırır.

GLENOHUMERAL İNSTABİLİTE TESTLERİ:
Apprehension

Relocation işareti

Posterior apperehention

Anterior drawer

Posterior drawer

GLENOHUMERAL İNSTABİLİTE TEDAVİSİ:

A.KONSERVATİF TEDAVİ:

AKUT FAZ:
Bu evrede amacımız;ağrı ve inflamasyonu azaltmak,kapsülün tamirini desteklemek,kasların atrofiye gitmesini engellemektir.

ERKEN EVRE:
Omuz askısı kullanılır ve askı içinde basit ROM egzersizleri ve izometrik egzersizler çalışılır.Ayrıca omuz askısı postürel bozukluğa neden olabileceğinden postür egzersizleri,skapular kas egzersizleri ve propriosepsiyon egzersizleri çalışılır.

ORTA FAZ:
Romu arttırmaya çalışırız. Skapular kas balansı ve skapular kas gücünü kazandırıcı çalışmalar yaparız.Ayrıca propriosepsiyon egzersizlerine de devam ederiz.

SPORA DÖNÜŞ:
Tam ROM ve tam kuvveti kazandırmak bu evrede önemlidir.Rotator cuff ve skapula torasik egzersizlere devam ederiz.Hafif spor aktivitelerine başlarız ve sporcular için önemli olan pertürbasyon ve plyometrik egzersizlerede bu evrede geçilir.

B.CERRAHİ TEDAVİ:

[Resim: Xj0PEE.jpg]

CERRAHİ TEDAVİ SEÇENEKLERİ:

Bankart tamiri:Eğer açık cerrahi yapılmış ise subskapularis kası kesilmiştir ve rehabilitasyona post-op 2. Gün başlanır.Artoskopik cerrahi yapılmış ise post-op 3. Hafta sonra rehabilitasyona başlanır.

Anterior plikasyon:Kapsül büzüştürülür.

Termal kapsülografi:Isı verilerek kapsül büzüştürme tekniğidir fakat çok kullanılmaz.

Kombine tedavi

C.CERRAHİ TEDAVİDEN SONRA FİZYOTERAPİ:

0-3 hafta immobilizasyon ve erken hareketin ağrının ve yeniden çıkığın azalması ve fonksiyonelliğin artmasını sağlar.

Eğer yumuşak doku tekniği kullanıldıysa(Bankart tamiri):

0-3 HAFTA: Omuz 90° flexion çalışılır.
Skapular planda 90° abduksiyon çalışılır.
20-30° Eksternal ve internal rotasyon çalışılır.

3-6 HAFTA: Omuza 130-140° flexion çalışılır.
40-50° Eksternal rotasyon çalışılır.
45°İnternal rotasyon çalışılır.
Posterior kapsül germeye başlanır.

6-12 HAFTA:6 haftada wand egzersizlerine başlanır.(aktif asistif egzersiz)
Tam ROM amaçlanır ama germe yasaktır.
Tam pasif ROM’un 12. Haftaya kadar elde edilmesi hedeflenir.
Eksternal rotasyon eksikliği varsa 12. Haftadan önce 90° abduksiyonda eksternal rotasyon germe yapılmaz.
Skapulotorasik retraksiyon çalıştırılır.
Tamir bölgesine yük bindirmeden skapular egzersizlere başlanır.

12 HAFTADAN SONRA: 12. Haftada tam eksternal rotasyon kazanamadı ise uzamış eksternal rotasyon germeleri yapılmamalıdır.
6 aydan önce spora dönüş tavsiye edilmez.

KEMİK BLOK TEKNİKLERİ KULLANILDIYSA:

0-3 HAFTA:Subskapularis ve korokoidi korumak için omuz ekstansiyonunu engellemeliyiz.
Ağrı toleransına göre öne fleksiyon ve skapular planda abduksiyon çalışılmalıdır.
30°-40° Skapular planda eksternal rotasyon çalışılır.
45°skapular olanda Internal rotasyon çalışılır.

3-6 HAFTA:Fleksiyon ve ekstansiyonunu arttırmaya devam ederiz.
Internal ve eksternal rotasyonu farklı açılarda çalıştırabiliriz.

6-12 HAFTA:6.hafta aktif asistif ROM’a başlanır.
Pasif ROM’u arttırmak için dikkatli germeler yapılır.
Rotator cuff ve skapulotorasik kuvvetlendirilir.
8.haftadan sonra tam pasif ROM olmalıdır.
4 aydan sonra spora dönmelidir.

[Resim: 2nWH2E.png]

]]>

]]> <![CDATA[ÖN ÇAPRAZ BAĞ YARALANMALARI VE REHABİLİTASYONU]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-on-capraz-bag-yaralanmalari-ve-rehabilitasyonu.html Wed, 25 Mar 2020 11:12:45 +0000 Fzt.Özgür]]> https://www.fizyoplatforum.com/konu-on-capraz-bag-yaralanmalari-ve-rehabilitasyonu.html ÖN ÇAPRAZ BAĞ YARALANMALARI:
Ön çapraz bağ nedir?

[Resim: 4cebefc8-af20c4504f58400d407e556350773225.jpg]

[Resim: 4cebefc8-af20c4504f58400d407e556350773225.jpg]

Anatomik adı anterior cruciate ligamandır.Uzunluğu 38mm(4cm),genişliği 10mm(1 cm) olup tibianın anteriora translasyonunu ve dizin hiperekstansiyonunu engeller.Ayrıca dizi valgus stresine karşı koruyarak dizin dış rotasyonunu (0-30 arası) engelleyerek dizde propriosepsiyon ve mekanik stabilite sağlar.

Ön çapraz bağ 2 ana demetten oluşur; anterior lateral ve posterior media

Dizin fleksiyonunda anterior medial bant gerginken,posterior-lateral bant gevşektir ekstansiyonda ise tam tersi olur.

Ön çapraz bağ nasıl yaralanır?

Ön çapraz bağ yaralanmaları ani yön değiştirme,makaslama hareketi veya sıçrama sonrası yere temas etme ile, ani durma ,ani ağırlık aktarma gibi durumlarda da yaralanabilir.Yaralanmaya iç yan bağ ve menisküste eşlik edebilir.

Ön çapraz bağ yaralanma tipleri:
1.Derece Minimal bağ hasarı ve ağrı ile seyreder.
2.Derece: Daha fazla bağ hasarı ve eklemde boşalma görülür.
3.Derece: Bağ tam yırtılmış ve eklem stabil değildir.

[Resim: e7a782cb-62835f1081f3c90607ff628ec4d7cfdb.jpg]

[Resim: e7a782cb-62835f1081f3c90607ff628ec4d7cfdb.jpg]

Ön çapraz bağ yaralanmalarında görülen semptomlar:

Ön çapraz bağ yırtıldığında dizden gelen bir patlama sesi duyulabilir.Yaralanma genellikle acıyla birliktedir ve hareket mümkün değildir.Birkaç saat sonra diz çok şişer ve yürümek zorlaşır.iki gün içinde en kötü halini alıp azalmaya başlar.

Teşhis koymak için; ön çekmece testi, lahman , pivot shift, KT 1000-2000 testleri yapılır ve dizin durumu değerlendirmek için MR veya kemiklerde yaralanma varlığını incelemek için XR görüntüleri incelenir.

Ön çapraz bağ cerrahisi:
Cerrahide otogreft veya allogreft kullanılabilmektedir.

[Resim: 4c46e318-31d27fd6d6392d962ce05f0f826ce5ae.jpg]

[Resim: 4c46e318-31d27fd6d6392d962ce05f0f826ce5ae.jpg]

Kullanılan otogreftler ;
Kemik-tendon-kemik greftleri: En sağlam greftlerdir ancak ekstansiyon mekanizmayı bozarlar ve çok fazla diz önü ağrısına neden olurlar.
Hamstring greftleri:Türkiyede en çok tercih edilen ameliyattır.
Quadriceps tendon greftleri: Bu greftler de eksyansiyon mekanizmayı bozup ağrıya neden olurlar.

Kullanılan allogreftler;
Allogreftler kadavralardan kullanılan dokulardır.Allogreftler Aşil tendonu, hamstring tendonu, tibialis posterior tendonu ve Quadriceps tendonudur.

[Resim: 77c5d24b-7e6d85da935a5eb462e08dab8c4578f7.jpg]

[Resim: 77c5d24b-7e6d85da935a5eb462e08dab8c4578f7.jpg]

ÖN ÇAPRAZ BAĞ AMELİYATI SONRASI REHABİLİTASYON:

[Resim: 09153acf-20200326_214316.jpg]

ERKEN POST-OP FAZ (0-2 HAFTA):

Ön çapraz bağ rehabilitasyonunda tam diz ekstansiyonunu sağlamak temel hedefimiz olmalıdır.Çünkü eğer diz ekstansiyonunu 2 haftada sağlayamazsak bir daha istediğimiz sonucu elde edemeyiz.Özellikle hamstring grefti kullanıldıysa ekstansiyon kaybı daha çok görülür.Ekstansiyonu sağlamak için topuk altına yastık koyarak bacağı yukarı kaldırabiliriz.Ayrıca dikkatli şekilde hamstring germede yapabiliriz.
Pattelar tendon kullanıldığında patellar mobilite kaybı daha çok görülür.Her yöne patellar mobilizasyon yapmalıyız.
Ağrı ve ödemi kontrol altına almalıyız.Ödem kuadricepste oluşur ödemi kontrol altına almak için buz,kompresyon bandajı,NMES ve ROM egzersizleri kullanabiliriz.
Eklem hareket açıklığını arttırmalıyız. Bunun için ilk olarak hastayı çok zorlamadan ROM egzersizleri yapılmalıdır(0-7 gün 90 derece ROM hedefleriz.).4-6 haftada tam ROM kazanılmış olmalıdır.
Erken dönemde ağırlık aktarma ile propriosepsiyon egzersizleri de çalışılmalıdır.

ERKEN REHABİLİTASYON FAZI(2-4 HAFTA):

Erken rehabilitasyon fazına geçiş kriterlerimiz:

90 derece diz fleksiyonu sağlanmalı.
Tam pateller mobilite sağlanmalı.
Tam diz ekstansiyonu sağlanmalı.
Bağımsız şekilde ambulasyon yeteneği gelişmiş olmalıdır.

Erken rehabilitasyon fazı (2-4 hafta) egzersizlerimiz:

Mini squat egzersizlerine başlanmalıdır.(30 derecelik squat egzersizleridir.)
Leg press çalışılabilecek egzersizlerdendir.
Otururken diz ekstansiyonu(son 0-30°)çalıştırmalıyız.
Lunge çalıştırılmalıdır.
Kalça çevresi kuvvetlendirme ve basamak egzersizleri yapılmalıdır.
Propriosepsiyon egzersizleri programa ilave edilmelidir.

[Resim: ae9ed087-74f99c3dbacba6ee22180d76c108a6b9.jpg]

KONTROLLÜ AMBULASYON FAZI(4-10 HAFTA):

Kontrollü ambulasyona geçiş kritereleri:

Hasta 115°aktif diz fleksiyonu yapabilmeli.
İzometrik quadriceps kuvveti sağlam tarafın %60’ı olmalıdır.
KT test diğer tarafa göre +1 daha az olmalıdır.

Kontrollü ambulasyon fazı (4-10 hafta) egzersizlerimiz:

Diğer egzersizlere devam ederiz.
Stepper çalışılmalı.
Vertikal squat yapılmalıdır.(*Egzersizleri yaparken dizin valgusa gitmemesine dikkat etmeliyiz.)
İzokinetik egzersiz çalışmaları yapılabilir.
Sporcular için pliyometrik egzersiz çalışmalarına geçebiliriz.

İLERİ AKTİVİTE FAZI(10-16 HAFTA):

İleri aktiviteye geçiş kriterleri:

İzometrik kuadriceps kuvveti sağlam tarafın %79’u olmalıdır.
Aktif EHA 125° olmalıdır.
KT test diğer tarafla aynı olmalıdır.
HOP testi diğer tarafın %80 ‘i olmalıdır.

İleri aktivite fazı ( 10-16 hafta) egzersizleri:

Sporcularda çalıştığımız bu fazda pliyometrik egzersilere önem verilir.(10. hafta pliyometrik egzersize geçiş fazıdır.)
90°-40° izokinetik egzersiz çalışılır.

AKTİVİTEYE DÖNÜŞ FAZI(16-22 HAFTA):

Bu faz sporcunun branşına uygun değerlendirmeler yapılarak sporcunun tekrar spora dönüşüne karar verilen fazdır. Sporcunun değerlendirmesinde kullanılan testler bu süre zaafında çalıştırılıp en son değerlendirmeyle karar verilir.

SPORA DÖNÜŞ FAZI(22-28 HAFTA):

Spora dönüş fazına geçiş kriterleri:

Tam ROM sağlanmalıdır.
Quadriceps kuvveti diğer tarafın %80’i olmalıdır.

Hamstring kuvveti sağlam tarafla aynı olmalıdır.
Biodexle pozisyon hissi diğer tarafla aynı olmalıdır.
Sporcu psikolojik olarak kendini hazır hissetmelidir.

*Ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu geçiren kişiler ,cerrahi sonrası genellikle 6 ay-1 yıl içinde spora geri dönerler.

[Resim: 6243ca75-b6f5cd2365a51d45c7170d92e11523ca.jpg]

[Resim: 6243ca75-b6f5cd2365a51d45c7170d92e11523ca.jpg]

[Resim: 8d57198f-c23b8296a35b486f2bd0a8a0f11d4d43.jpg]

Etiket:öçb,rehabilitasyon,ortopedi,greft,ön çapraz bağ,egzersiz.]]> ÖN ÇAPRAZ BAĞ YARALANMALARI:
Ön çapraz bağ nedir?

[Resim: 4cebefc8-af20c4504f58400d407e556350773225.jpg]

ÖN ÇAPRAZ BAĞ AMELİYATI SONRASI REHABİLİTASYON:

[Resim: 09153acf-20200326_214316.jpg]

ERKEN POST-OP FAZ (0-2 HAFTA):

Ön çapraz bağ rehabilitasyonunda tam diz ekstansiyonunu sağlamak temel hedefimiz olmalıdır.Çünkü eğer diz ekstansiyonunu 2 haftada sağlayamazsak bir daha istediğimiz sonucu elde edemeyiz.Özellikle hamstring grefti kullanıldıysa ekstansiyon kaybı daha çok görülür.Ekstansiyonu sağlamak için topuk altına yastık koyarak bacağı yukarı kaldırabiliriz.Ayrıca dikkatli şekilde hamstring germede yapabiliriz.
Pattelar tendon kullanıldığında patellar mobilite kaybı daha çok görülür.Her yöne patellar mobilizasyon yapmalıyız.
Ağrı ve ödemi kontrol altına almalıyız.Ödem kuadricepste oluşur ödemi kontrol altına almak için buz,kompresyon bandajı,NMES ve ROM egzersizleri kullanabiliriz.
Eklem hareket açıklığını arttırmalıyız. Bunun için ilk olarak hastayı çok zorlamadan ROM egzersizleri yapılmalıdır(0-7 gün 90 derece ROM hedefleriz.).4-6 haftada tam ROM kazanılmış olmalıdır.
Erken dönemde ağırlık aktarma ile propriosepsiyon egzersizleri de çalışılmalıdır.

ERKEN REHABİLİTASYON FAZI(2-4 HAFTA):

Erken rehabilitasyon fazına geçiş kriterlerimiz:

90 derece diz fleksiyonu sağlanmalı.
Tam pateller mobilite sağlanmalı.
Tam diz ekstansiyonu sağlanmalı.
Bağımsız şekilde ambulasyon yeteneği gelişmiş olmalıdır.

Erken rehabilitasyon fazı (2-4 hafta) egzersizlerimiz:

Mini squat egzersizlerine başlanmalıdır.(30 derecelik squat egzersizleridir.)
Leg press çalışılabilecek egzersizlerdendir.
Otururken diz ekstansiyonu(son 0-30°)çalıştırmalıyız.
Lunge çalıştırılmalıdır.
Kalça çevresi kuvvetlendirme ve basamak egzersizleri yapılmalıdır.
Propriosepsiyon egzersizleri programa ilave edilmelidir.

KONTROLLÜ AMBULASYON FAZI(4-10 HAFTA):

Kontrollü ambulasyona geçiş kritereleri:

Hasta 115°aktif diz fleksiyonu yapabilmeli.
İzometrik quadriceps kuvveti sağlam tarafın %60’ı olmalıdır.
KT test diğer tarafa göre +1 daha az olmalıdır.

Kontrollü ambulasyon fazı (4-10 hafta) egzersizlerimiz:

Diğer egzersizlere devam ederiz.
Stepper çalışılmalı.
Vertikal squat yapılmalıdır.(*Egzersizleri yaparken dizin valgusa gitmemesine dikkat etmeliyiz.)
İzokinetik egzersiz çalışmaları yapılabilir.
Sporcular için pliyometrik egzersiz çalışmalarına geçebiliriz.

İLERİ AKTİVİTE FAZI(10-16 HAFTA):

İleri aktiviteye geçiş kriterleri:

İzometrik kuadriceps kuvveti sağlam tarafın %79’u olmalıdır.
Aktif EHA 125° olmalıdır.
KT test diğer tarafla aynı olmalıdır.
HOP testi diğer tarafın %80 ‘i olmalıdır.

İleri aktivite fazı ( 10-16 hafta) egzersizleri:

Sporcularda çalıştığımız bu fazda pliyometrik egzersilere önem verilir.(10. hafta pliyometrik egzersize geçiş fazıdır.)
90°-40° izokinetik egzersiz çalışılır.

Tam ROM sağlanmalıdır.
Quadriceps kuvveti diğer tarafın %80’i olmalıdır.

Hamstring kuvveti sağlam tarafla aynı olmalıdır.
Biodexle pozisyon hissi diğer tarafla aynı olmalıdır.
Sporcu psikolojik olarak kendini hazır hissetmelidir.

*Ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu geçiren kişiler ,cerrahi sonrası genellikle 6 ay-1 yıl içinde spora geri dönerler.

[Resim: 6243ca75-b6f5cd2365a51d45c7170d92e11523ca.jpg]

Etiket:öçb,rehabilitasyon,ortopedi,greft,ön çapraz bağ,egzersiz.]]>